COLOFON
mei 2003
Bezuinigingen
Voorspelbare Perkaras
Amanda´s Laatste Kans
Nog meer reacties
Dat is me toch
wat
Niod-column
Lilian Ducelle over Indisch in de aanbieding
Mislukte informatie over Tweede Gebaar
Verslag open discussies over BHO
Bespreking achterstelling in BHO
Discussiemiddag over Het Tweede Gebaar, een farce
Brief INOG aan Indisch Platform
Verslag vijfde Jembatanforum dd 9 november
Verslag Perkara-forum 22 oktober
Moderne boekhandels in Jakarta
Open brief aan voorzitter klankbordgroep
Indisch Platform is niet verantwoordelijk
Jembatanreactie op Jan de Kleyn
BOEKEN:
Tjimahi
Steijlen
Maleo
Gesignaleerd
juni 2002
Standpunt ambassadeur Abdul Irsan
Symposium
13 april 2002
Ter gelegenheid van de 4 mei-herdenking in Amsterdam Geuzenveld sprak Emmy Verhoeff als afgevaardigde van Stichting De Brug de volgende tekst:
Op het programma staat dat ik een Maleis lied voor u zal zingen. Een Indisch waarvan de tekst deels Maleis/Indonesisch, deels Nederlands is. Gemengd dus en toch een geheel. Zoals wij mensen uit het voormalig Nederlands Indië gemengd zijn en toch een geheel.
Ooit kreeg ik een boek in handen met de titel ´Oorlog en Liefde´. Niet Oorlog en Vrede, wat ook de titel van een boek is, maar het minder voor de hand liggende ´Oorlog en liefde´.
Over liefde en oorlog - Over liefde in de vorm van verliefdheid - Over liefde in de vorm van geven om een ander - Over liefde in de vorm van respect voor elkaar, voor een ander.
Het is een lied dat ik zing is een liefdeslied dat in het eerste couplet vertelt van hem die zijn hout aan het branden is, zijn vuur brandende houdt. Hoog in de bergen, zodat iedereen het kan zien. Want liefde is niet enkel een gevoel voor verliefden. Liefde is er om te voelen voor elkaar, voor een ander, voor je medemens en ook voor je Moeder- en Vaderland. Voormalig Nederlands Indië, nu Indonesië en Nederland.
Wij zijn van daar en wij zijn ook van hier. Van ons moederland en ons vaderland. Terwijl men hier onder de oorlog leed, leden wij daar onder een andere oorlog. Allen hebben wij mensen verloren die ons lief zijn. Mensen die zich hebben ingezet voor Moederland, Vaderland en ook voor beiden.
Waarom zou ik mijn liefde verbergen, zingt het lied. Iedereen weet het immers al.
Het tweede couplet vertelt: Boven op de berg laait een groot vuur!
Herdenken betekent niet enkel voor stilstaan bij wat er gebeurd is, stilstaan ook bij verlies van wie ons lief zijn en van dat wat ons lief is.
(Emmy Verhoeff&gitarist
Nono Wacanno)
Herdenken staat voor mij ook voor het stilstaan bij ‘hoe gaan wij verder‘.
Hoe gaan wij verder, mede omwille van wie ons lief zijn en wat ons lief is. En ons daarvoor willen inzetten. Met groot vuur!
Als een draad breekt kun je de eindjes aan elkaar bevestigen, zingt het liedje. Een verbinding die wordt verbroken is te herstellen. Maar als liefde kapot gaat, brengt dat iets van doodgaan met zich mee.
Oorlog en liefde, zonder liefde zullen wij altijd met elkaar in oorlog zijn.
Als wij niet meer om elkaar kunnen geven................. ´Putus cinta dibawa mati´
-
Emmy Verhoeff
Uit de zak van de Tjelana Monjet
Steunpunt Buitenlands Pensioen-belang
NIEUW-INDISCH
Nieuw-Indisch: meer aandacht in de media voor de indische cultuur
Kamus Elektronik Bahasa Indonesia
INDOWEB
community voor
indo's op het i-net
Bona Ni Pasogit
Batakse stammen
