Is autisme erfelijk?

Twee dingen vallen de afgelopen week op: hardleersheid en Oost-Indisch doof zijn.
Ruim een jaar ontstaat de ene commotie na de andere over de gedragingen van Indische 'vertegenwoordigers' tegenover hun achterban en tegenover de Nederlandse overheid. We schrijven weliswaar vertegenwoordigers maar de overgrote meerderheid van de Indische groep kent ze niet, laat staan dat ze op enigerlei manier democratisch zijn uitverkoren. Dat is alles voor een corrupte overheid, vastgeplakt met bisonkit aan het fluweel, geen enkel bezwaar om de uitkomsten van hun overleg te beschouwen als rechtsgeldige akkoorden. Dat, terwijl in vergelijkbare gevallen de regeringen van Canada, Nieuw Zeeland en Australië hun burgers die onder Japanse bezetting leden voor vol aanziet en zodoende de Nederlandse krentenwegers zowel links als rechts passeert.
Dit alles onder toezicht van een met timmermansoog uitgeruste retirademevrouw, die respectievelijk tien en driehonderdvijftig miljoen op haar schoteltje heeft liggen.

Het kan niet anders in een land waar de toekomstige koningin wordt binnen gehaald alsof ze Fanny Blankers Koen is, met voorbijgaan aan de connecties van haar familie met een moorddadig Argentijns regime. Waar op last van de zittende vorstin verleden jaar  tweemaal een groep in bedrukte T-shirts geklede Indische raddraaiers van zestig, zeventig jaar en ouder net niet weg werd geknuppeld door mobiele eenheid en plaatselijke koddebeiers. Alleen maar omdat de te tonen teksten ('Pay your debts') op de T-shirts wellicht het netvlies zouden bereiken van haar Japanse gast, wiens kleinzoon binnenkort een ander Oranjeverbintenis zal opluisteren.
Na bijna een jaar is - ondanks toezeggingen van kabinet en kamer dat een diepgaand onderzoek wordt ingesteld - nog steeds geen antwoord gegeven op de vraag of deze opdracht van Beatrix tot schoonvegen van openbare trottoirs niet een verkrachting is van het artikel betreffende vrije meningsuiting in de Nederlandse grondwet.
Honi soit qui mal y pense?

Autistisch bewindvoeren

De regelmatige lezer weet waar Dalang Mabuk op duidt: de niet te ruimen puinhoop van het Indisch Huis, ooit verwekt als bastaard tussen de geilheid van het 'gragas'-gevoel en inhaligheid, grenzend aan flessentrekkerij.
En daar is de bizarre en helaas voor de oudste rechthebbenden morbide klucht van Het Gebaar.
Intussen zijn we een fase verder en moeten we constateren dat de z.g. Indische vertegenwoordigers volstrekt NIETS hebben geleerd van de fouten die nu uitmonden in wat eufemistisch de Indische Slangenkuil is gaan heten.

Volgens een persbericht meldt het Indisch Platform nu dat haar voorzitter brigadegeneraal b.d. Ruud Boekholt is ingeruild voor een andere militaire hotemetoot luitenant-generaal b.d. J.H. de Kleyn.

Hij schijnt over geschoten te zijn in een sollicitatieprocedure waarbij van drie gegadigden meteen twee afhaakten om dat ze bindingen met hun eigen organisaties niet wilden opzeggen. Niemand buiten het IP kent hem en hij zal transparantie - laatste modewoord in het circuit van organisatiedeskundologen - nastreven. 

Ondertussen weten we dat de adviescommissie Sari van Heemskerck die de aanzet moet leveren voor de uitvoering van Het Gebaar - ondanks andere toezeggingen dat een vooral 'brede' commissie wordt gezocht - bestaat uit alléén maar IP-leden, aangevuld met een buitendeskundige Wim Willems.
We weten ook dat het IP geen enkele poging doet om haar besloten en exclusieve karakter op te geven, bijvoorbeeld door vernieuwing van haar ledenlijst met nieuw gekozen deelnemende organisaties.
M.a.w. de brekebenen die Het Gebaar mallotig hebben verknoeid, gaan zich nu bezigheden met de uitvoering ervan!
Wederom onder aanvoering van een tot het ruimen van mensen opgeleide droeve figuur.

Autisme binnen het herinneringscentrum

Eenzelfde beeld vertoont de gang van zaken bij het Indisch Huis. Een nieuwe voorzitter dient zich aan: Fred Venema van de Berenschot-groep, terwijl de retirademevrouw niet in staat blijkt het zittende ouwe bestuur weg te werken.
Wie is hij vroeg Dalang Mabuk eerder?
Gekozen uit de blauwe hemel o.m. door - wederom - Sari van Heemskerck en het ministerie VWS. Daar kende men hem als interim-manager. 
Wat doen die lui toch, behalve rondrijden in een SAAB cabriolet? 
Neem een willekeurig voorbeeld: de asielzoekerscentra liggen politiek gevoelig en hun organisatievorm is slecht. Huur dan een organisatiebureau in en dat stuurt een interim-manager, die zendt de zittende directeur weg, zadelt de provincies op met door hen niet gewilde centra in landelijke omgeving. De politieke puinhoop die daardoor ontstaat is groter dan wat er eerst was, vervolgens trekt de interim de deur achter zich dicht en verlaat het pand. Na enige tijd verschijnt een ander organisatiebureau......het spel herbegint a raison van vijfhonderd gulden per uur, exclusief onkosten en leasekosten voor de SAAB.

We weten inmiddels van de Joodse organisatie MAROR, wat dat inhoudt voor een interim-voorzitter: tweeduizend tot ruim vijfduizend (de burgemeester van Zandvoort die als interim optrad voor een afwezige interim, zie VN) 'tiap hari' (per dag).

Neem nu het zittende bestuur van IHC dat vechtend uit elkaar is gerold, het nieuwe bestuur zal dus wel iets hebben opgedaan van de voorgeschiedenis.
Nee dus. Er zijn wat namen bekend gemaakt, die met elkaar gemeen hebben dat ze geen herkenning geven bij de achterban: een medewerkster van het Joods Historisch Museum, een VVD gemeenteraadslid, een KPN-figuur, een culturele ambtenaar in Leiden en een boekhouder.
Volgens de nieuwe voorzitter hebben ze allemaal het Indisch hart in zich. Ongetwijfeld hebben we dus te maken met aardige, goedwillende mensen waarover in het algemeen niets kwaads is te zeggen. Maar helaas gaat het daar niet om in (Indische) cultuurbepalende organisaties. Je verwacht op z'n minst een fatsoenlijke cv over de betreffende kandidaten. Nu blijven er alleen vragen over, dat is pijnlijk voor die mensen, zeker nog voordat iets werd ondernomen.

Autistische oudjes opgeruimd?

Op een betreffende vraag deelt de nieuwe IHC-voorzitter mee dat expres geen mensen zijn uitgenodigd die gepensioneerd, vuttend, of anderszins niet meer in het 'werkzame' leven zitten. Want de uitverkorenen zouden van de hoed en de rand weten en kunnen vertellen hoe het leven thans in elkaar zit.
Nou ja, Dalang Mabuk - toegegeven ook al zo'n ouwe zak - voelt zich daardoor persoonlijk aangesproken. Hoe zit dat nu? Men heeft de pretentie de 'Indische cultuur' kansen te willen geven in de toekomst. Maar hoe kan dat als je levende draden met het bestaande gaat doorsnijden?
Meningen over cultuur hebben immers de goede eigenschap dat ze plegen te veranderen,maar je moet wel eerst iets te veranderen hébben.
En daar schort het precies. Het is immers opvallend hoe juist de tweede en derde generaties zich afzijdig hielden bij de hierboven geschetste toestanden. Oproepen, uitlokkingen, het helpt voor geen moer.
Normaal gesproken - maar wat is normaal? - zorg je dat er kandidaten zijn voor bestuursfuncties binnen IP en IHC, desnoods geworven door een algemene oproep, die je dan voorlegt aan het volk. Die kan d.m.v. een enquête, of hoorzitting de mening kenbaar maken. Ongetwijfeld zullen ook enkele dorpsidioten aldus binnen het circuit proberen te komen, dat geeft niet, er bestaat altijd nog zoiets als schifting!
In elk geval kan dan nooit het verwijt ontstaan dat e.e.a. zich uit zicht van de achterban op achterafkamertjes afspeelt.
'Power to the people' kost tijd zeggen de tegenstanders, die het liefst blijven bij hun coöpterende functies. Net alsof dit gedoe nu rond IP en IHC géén tijd en een smak geld kost. 
Al was het maar een minimum draagvlak te creëren. Al was het alleen maar omdat die nu op te ruimen ouwetjes te veel hebben meegemaakt om zo'n volstrekt ondemocratisch dictaat te willen accepteren.


Wat nu? De hemelse toorn is met mond- en klauwzeer al neergedaald op Koninginnedag, blijf dus helemaal weg op 4 en 5 mei en laat die eer over aan 'ons' vertegenwoordigende barettendragers. Let op ze staan al te dringen.


Reken erop dat de afrekening zuur is.

 

Voor Reacties zie: Indische Slangenkuil