MERDEKAPLEIN
waarop er vanaf het Merdeka plein ballonnen zullen opgaan rood en wit afstekend tegen het vale ochtendblauw terwijl langs zelfbouwkrotjes waar nu volop gelachen wordt treinen hoog het Gambirstation binnendenderen uit Depok en Bogor en een tandeloze vrouw die de trappen veegt van de oude Immanuel kerk aan de overkant giechelend zich de dansstapjes van haar jeugd herinnert en jonge mannen in sarongs tevreden zullen rondhangen in de portalen van de Nationale Moskee en toeristen in het café van de Borobudur verbijsterd het stille geluk in de ogen van hun serveerster zitten te bewonderen De dag breekt aan waarop geen schildwachten urenlang versteend in de houding staan terwijl in de tuin van het paleis de president zinloze toespraken houdt en corrupte functionarissen nauwelijks de slaap kunnen weerstaan De dag breekt aan wanneer in een nieuw land dat zijn plaats gaat innemen op het wereldtoneel de zon zal opkomen en grootouders weer zullen huilen bij het horen van het Indonesia Raya de armen niet meer de stad uit wraak verbranden geen ambtenaren afgekocht worden en geen propaganda via alle televisiekanalen tegelijk de geest van het volk meer zal versmoren De dag breekt aan dat jullie vrij kunnen spreken dat Moslems en Protestanten Hindus en Katholieken Chinezen en Sundanezen elkaar oprecht zullen omhelzen geen jongeren meer in gevangenissen zullen wegkwijnen geen noodkreten van de gemartelden kunnen worden gedempt door soldaten in donker galmende gangen niemand spoorloos kan verdwijnen geen arbeiders slavenloon aanvaarden iedere moeder melk voor haar kinderen kan kopen en niemand aan machtigen zijn ziel meer zal verpanden De dag breekt aan wanneer de warme klanken van jullie taal opniew inhoud zullen hebben en de woorden weer betekenis dan zal het land uitbarsten van vreugde en de goudgelakte vlam van het Nationale Monument plotseling in brand staan met echt vuur De dag breekt aan dat jullie 'Merdeka'-ideaal eindelijk volbracht zal zijn
mei 1998 |