Invulling "'GEBAAR'

Boven geciteerde titel staat boven een ambtelijk stuk n.a.v. gesprekken tussen het Indisch Platform (IP) en het ministerie van VWS (mevrouw Blankert), gesecundeerd door ambtenaren van het ministerie van financiën.

Enkele citaten daaruit: 'De minister-president houdt volledig vast aan het standpunt dat individuele claims niet passen in het kader van het gebaar.'

De minister-president gaat uit van de volgende standpunten:

Van tafel werden geveegd de voorstellen van het IP dat er sprake dient te zijn van individueel rechtsherstel, aan de hand van vervolg-onderzoek.

Door het IP werden vervolgens een aantal projecten ingediend in de categorieën herdenking, educatie/belangenbehartiging, zorg&welzijn en wetenschap/cultuur.

Hierna volgt een tabel met de gespecificeerde kosten, zoals die door IP worden voorgesteld .

Project eenmalig jaarlijks fondsvorming tbv exploitatie
herdenking, educatie & belangenbehartiging
Indisch platform 60 000 1 500 000
IHC (Indisch Huis) 35 000 000 2 000 000 50 000 000
jeugdvoorlichting 100 000 2 500 000
HALIN ondersteuning 4 000 000 (p.m.)
zorg & welzijn
maatschappelijk werk etc. 5 750 000 143 750 000
sociale activering/netwerkontwikkeling 550 000 15 750 000
2e tranche ziekenhuisbedden 15 000 000
49 verzorgingsplaatsen 2 600 000 65 000 000
13 plaatsen Rumah Saya 800 000 20 000 000
nieuwbouw Raff 7 500 000
Indische 'meerkosten' verpleging 750 000 18 750 000
onderzoek zorgbehoefte 350 000
woonzorg complex Pelita 6 000 000 1 642 500 41 062 500
woonzorg Bersama Kuat 1 000 000 450 000 11 250 000
zorg/service abonnementen 315 000 7 875 000
toegankelijkheid verbetering 1 600 000 790 000 19 750 000
deskundigheidsbevordering 100 000 2 500 000
wetenschap & cultuur
Indisch Wetenschappelijk Inst. 500 000 12 500 000
Indisch Familie Archief 100 000
NIOD p.m. p.m.
Indische leerstoelen 500 000 p.m.
Indisch Cultureel/wetenschappelijk Fonds 800 000 20 000 000
TOTAAL PROJECTEN 66 550 000 19 207 500 395 187 500

NB: De totaalkosten van de projecten dienen verminderd te worden met een bedrag volgens de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten, ter grootte van 15 000 000.
Dat houdt in dat de eenmalige projectkosten, na aftrek, begroot zijn op fl.51 550 000.
Hier dient weer bijgeteld te worden de kosten 'hardship', waarmee bedoeld worden diegenen tegemoet te komen die onevenredig hard worden getroffen door afwijzing in het kader van de oorlogswetten, of door omstandigheden bij de huidige sociale wetten. Het gaat daarbij om 25 000 000.
Er dient een fonds gevormd te worden ter financiering van de jaarlijkse exploitatiekosten van de projecten, dat staat in de laatste kolom te lezen. Het beheer berust o.m. bij het IP.

COMMENTAAR: Wat het eerste opvalt is de post zorg & welzijn, die de grootste categorie is. Het valt niet goed in te zien waarom deze post in mindering moet komen van de som die als 'GEBAAR" (zie boven) nu kennelijk door de ambtenarij gaat lopen. Het zou voor de hand liggen dat deze aanzienlijke post die samenhangt met veroudering binnen de doelgroep eenvoudig ten laste komt van de algemene middelen. Het is interessant zijn om na te gaan of zulke criteria ook gelden wanneer b.v. speciale zorg-voorzieningen tot stand komen t.b.v. Surinamers, Molukkers, Turken en Marokkanen.

Daarentegen is de post wetenschap en cultuur wel erg magertjes uitgevallen. Waarom twee bijzondere hoogleraarschappen voor studiegebieden welke van oudsher al sterk zijn bezet in dit land, denk aan RU Leiden. Waarom geen opleiding op HBO-niveau gecreëerd voor kunstenaars: muziek, dans, beeldende kunst. Om d.m.v. training en experiment datgene wat in dit opzicht als Indische cultuur een kans te geven zich te ontplooien binnen de melting pot van Europese culturen. Daarmee creëer je iets voor de toekomst waar de mensen 'die het ooit meemaakten' zeker vrede mee zullen hebben dat in elk geval IETS van hun cultuurgoed verder gedragen wordt en kansen krijgt.

Stuitend is dat blijkbaar pas op het laatste moment gedacht is aan de mensen van eigen bangsa (Indo's vooral) die in kommervolle situaties verkeren in Indonesië omdat ze indertijd verkeerde keuzen maakten op aandrang van de Nederlandse overheid, of uit de boot vallen omdat ze niet binnen de Nederlandse sociale wetten vallen in te passen. Anders is de vier miljoen pro memorie-post niet te verklaren.

NB: Uiteindelijk heeft de regering gekozen voor alleen een "GEBAAR" t.a.v. de zorgparagraaf. Met recht kun je dit een sigaar uit eigen doos noemen, want ook Indische mensen hebben gedurende de  halve eeuw dat ze in Nederland zitten hun sociale premies betaald, met name voor een adequate zorgvoorziening.

Het "GEBAAR" is geen gebaar, maar een ontlasting van de begroting voor het ministerie van mevrouw Borst!