Trio

Triangel

Een triangel heeft altijd gelijke zijden
Maar die zijn niet altijd zuiver, zoals men wist.
Dat hangt af van wie ze begeleiden
Hatta, Sjahrir of Soekarno bijvoorbeeld, als oude trits.

Uiteindelijk was de stemming zo onheus
Dat één staafklok overbleef, als tweede keus
Pak Harto, de dalang van grijze signatuur
Niet sonoor, maar Kromo Djawa aan het stuur.

Als niet twee maar drie honden vechten om het been
Is er een vierde die rent er omheen
Zoals bij de Gouden Triangel: Lanna, Siam en Laos.

De trage Mekhong behoedt voor verpletterende chaos
Terwijl China de triangel heel slim dacht te maken
Tot vierhoek, die zal uitdijen tot géénhoek, de snaken.

Wat

De dag is weer 'n oude geworden met rimpelige schaduw
Gouden wats steken als brandende kegels omhoog
Erboven, stille vogels bijna schuw
Maar perkututs koeren van boog tot boog.

Staand op de voorplecht van zijn wat, stort de gele jurk
Zich op de gong, onverstaanbaar, maar hij roept.
De honden blaffen als op commando, zich suf
Maar de jongetjes stoppen niet te volleyen met blote kakis.

Hoe ver lijkt die roep van de brul door de imam?
De avond is als een voordoek al neergestort:
Decors wisselen, het verhaal blijft bestaan.

Is het toch de avondgeur die ons parten speelt?
Of het exotisch onbestemd', de romantiek die ons keelt?
Indo in Thailand, farang op Java, ken je 't wel van haver tot gort?

Sonnetto Malinensis

Kun jij beluisteren, mijn hart, Boeng?
Kun jij voelen het geheim van onze geschiedenis, op mijn gezicht?
Zijn mijn handen net zo anoniem als de jouwe, Boeng?
Vertelde ik jou over hartenpijn in de winter?

Waarom, Boeng, vechten tot je sterft?
We groeiden op als een hond in de goot;
Kijk uit voor deze giftige 'farangs'
Onze lijven klinken als een lege oliedrum.

We waren te lang hier om ook jouw eer te kennen,
Daarom, ga niet weg en spreek het uit:
Wees niet bang en zeg dat ik belangrijk ben.

Boeng, wat krijg je om mij te beuken?
De tuin waar de rozen bloeiden
Is nu een  stal, voor paarden......

• Huib Deetman

TRIO: Drie gedichten die in Thailand, Manila en Jogyakarta werden geschreven
Wat=boeddhistische tempel; farang=vreemdeling (foreigner)