Tekens van tegenspraak, III

Japanse Troostmeisjes betalen Kersentuin?

Begin 2000 en bepaalde thema's blijven niet-bespreekbaar. Zo was er een initiatief in de provincie Noord Holland om t.g.v. de ongeveer vierhonderd jaar Nederlands-Japanse betrekkingen 'iets' te organiseren om dat economisch belangrijke feit te gedenken.
Zo zou ook een 'herdenkings-'tintje t.b.v. de slachtoffers van de door Japan verloren oorlog binnen deze Kersentuin kunnen worden aangebracht. Vervolgens kwam een actie-comite met het plan om in het Amsterdamse bos een tuin met vierhonderd kersenbomen aan te planten. Juist op die plek omdat in de directe omgeving (Amsterdam, Schiphol, Amstelveen, Hoofddorp) nogal wat belangrijke vestigingen staan van Japanse ondernemingen. Het hele geval zou drie-en-half miljoen (guldens) gaan kosten. Vanzelfsprekend werden de betrokken gemeenten aangesproken om donaties of een garantie te geven.
Ook zou van Japanse zijde een substantiële bijdrage worden geleverd.
Om met het laatste te beginnen, daarvoor werd uiteindelijk veertigduizend gulden bij elkaar gesprokkeld onder Japanse vrouwen ('n soort troostmeisjes in dit kader, zou je kunnen zeggen) die gehuwd zijn met employees van Japanse bedrijven. Dat was nodig omdat die bedrijven in kwestie niets over hadden voor het plan. Bij het natellen van het opgehaalde geld, bleef er een gat zitten van anderhalf miljoen, waarvoor de stad Amsterdam gretig zevenhonderdduizend gulden opzij wenste te leggen. De provincie Noord-Holland zou het resterende gedeelte fourneren.

Toen kwam een kink in de kabel omdat gedeputeerd statenlid Henk Koetsier (Groen Links) dwars ging liggen. Die actie had succes, zodat nu een kleine meerderheid in de provinciale staten rekening wenste te houden met de gevoelens van Indische groeperingen binnen hun provincie. De lobby vooraf van Indische belangen-groepen had geen succes, het plan werd door Commissaris van de Koning Van Kemenade 'gewoon' gepresenteerd. Na dit gesteggel heeft de stad Amsterdam hiernaar gevraagd, als medegedeeld dat ze niet meer terug kan komen op het eerder genomen besluit van zeven ton. M.a.w. dat de Kersentuin gewoon komt.
De Dalang Mabuk kan zijn oren hierbij niet geloven en vraagt zich af wat de houding vande stad Amsterdam zou zijn geweest als de IG Farben drie miljoen had gegeven voor het planten van beukenbomen, plus bijbehorend monument t.b.v. de slachtoffers van de Duitse gaskamers? Was iemand als Roel van Duyn van de Amsterdamse Groene fractie dan ook voor het besluit geweest.
Nu is gebleken dat hij in de Mokumse gemeenteraad voor het project heeft gestemd, maar na inpraten vanuit de Groen-Links fractie in de provincie, van mening is veranderd. Over consistent beleid gesproken!

Statenlid Henk Koetsier is nu bezig met een campagne om de provincie Noord-Holland ertoe te brengen volgend jaar het bezoek van Keizer Akihito te boycotten.

Wat leert dit?
Het is duidelijk dat het willen sussen van te voorziene commotie rond dit bezoek, door links en rechts fooien uit te delen aan 'de' Indische gemeenschap, niet op zal gaan. En dat is maar goed ook.

De Dalang Mabuk zou ook kunnen voorstellen de centen die nu niet besteed worden aan de Kersentuin, te stoppen in het financieren van bejaardenzorg t.b.v. de Indische doelgroep, zoals hij al eerder bepleitte bij subsidies voor instanties als SOTO en het IHC (Indisch Huis).