PROOST!

De commissie 'Haalbaarheidsonderzoek Indisch Tegoeden' (HIT) heeft 31 augustus j.l. haar eindrapport aangeboden aan de minister van VWS.Het achtenvijftig bladzijden tellende rapport met een uitputtende inventarisatie van de werkwijze van de commissie en de geraadpleegde bronnen en archieven, bevat niet veel meer nieuws over dit onderwerp dan het gerapporteerde door de Commissie Van Galen.
Zie Peter Schumacher's artikel in BLIMBING: http://home.soneraplaza.nl/mw/prive/blimbing/ed8/tegoeden.htm

Toen was al duidelijk dat heel weinig relevante informatie uit de geraadpleegde bankarchieven was te halen wat betreft Indische tegoeden. Van verschillende kanten is toen ook opgemerkt dat de zoekopdracht slechts gericht was op de situatie voor een (geprivilegieerd) percentage Indische mensen, die hun vermogen financieel hadden vastgelegd (op banken, spaarboekjes enz.): belandas die rijk terug wilden gaan naar Nederland, een paar gefortuneerde Indo's en Chinezen, meer niét feitelijk.

De commissie HIT heeft het archiefmateriaal dat in Nederland voorhanden is nogmaals doorgelicht en in het bovenbedoelde rapport opgeschreven.
Eigenlijk zijn alleen de conclusies - op een halve bladzijde nr 25 genoteerd - van belang:
 

1. Het archiefmateriaal dat thans in Nederland bereikbaar is, laat geen mogelijkheden meer open om nader onderzoek te doen naar de behandeling van ingediende individuele, noch voor eventueel nog in te dienen claims.

2. De archieven bieden ook geen mogelijkheid uitspraken te doen over de omvang van individuele, noch over hoe de afhandeling van deze paar honderd claims verliep.

3. Waarschijnlijk kan dit beeld worden aangevuld na onderzoek van met name Indonesische archieven en buitenlandse archieven met gegevens van door Japan geroofde goederen. Inventarisatie in Japan zélf wordt niet zinvol geacht.

4. Het onderzoek van archiefmateriaal in Nederland zal zich dienen te beperken tot de jaren 1946-1949, over de periode hierna is niets van enige relevantie aangetroffen.

 Na de tientallen bladzijden opsomming en inventarisatie is dit een wel zeer mager resultaat, waarvan je kunt afvragen wat de dames en heren van de commissie dan werkelijk hebben onderzocht.
Of dat hun uitgangspunten wel dermate voor de hand lagen dat je daarvoor alleen maar gezond verstand nodig hebt.
Overigens is het natuurlijk schokkend te lezen dat in feite onvoldoende vastlegging heeft plaats gevonden van de wijze waarop het land omsprong met lopende individuele claims. Want daar komt het op neer.

 CONCLUSIE: De commissie heeft overbodig werk gedaan, voor de kat z'n staart vergaderd, zonder ook maar één concrete aanbeveling te doen v.w.b. de vraag 'hoe nu verder?'. Ja, dalang mabuk denkt dat 'ie zoiets ook kan schrijven achter zijn pc. Weer een voorbeeld hoe de Indische zaken worden aangepakt en behandeld: 'De dames en heren dronken een glas, ze deden een plas en lieten vervolgens alles zoals het was'.

Dankoewel!

 VWS weigert toelichting

Bij het doorlezen van het boven aangehaald rapport bekruipt je doorlopend het gevoel dat je onduidelijkheden wilt natrekken. Dat zullen meer lezers hebben, maar het overgrote deel van de doelgroep waarvoor het rapport is geschreven - de nu langzaam in hun graf dalende 65-90 plussers - zal de papieren ongelezen in de prullenbak smijten.
Het ligt dan voor de hand om de betrokken beleidsmedewerker uit te nodigen, zoals de Stichting Vrienden van het Indische Boek deed, t.b.v. een van de Sierkanlezingen in Den Haag.
Desgevraagd wilde de ambtenaar wel, maar moest zich daags erna terugtrekken omdat de hiërarchie op het ministerie VWS dat niet toeliet.
Het argument klinkt wel zeer magertjes: Men is bevreesd dat er weer heisa komt, want heeft slechte ervaringen met vorige rapporten over de Indische perkaras en het optreden voor de betrekkelijk kleine groep donateurs van de Vrienden van het Indische Boek, zou weleens ongewenste 'precedenten' op kunnen leveren!

Vragend of dit brandnieuwe rapport (dd. 1 september 2000) misschien tijdens een persconferentie wordt toegelicht, werd eveneens afgehouden door de Projectleidster Tegoeden Tweede Wereldoorlog mevr.mr A.C.M. Proost. 

Precies dus wat al doorlopend aan de hand is m.b.t. de Indische groep: non-communicatie, géén informatie, géén 'open' gedrag. Of het nu IHC, IP of VWS aangaat: één pot nat. 

Hieronder vindt u het adres van de site van VWS waar u het rapport kunt lezen met een Acrobat PDF Reader, opslaan op de eigen PC kan echter alleen met een reader die minimaal de versie 4.0 kent. 
U kunt ook bellen: 070 3405021 (P.P. Crombeen, min.VWS).

http://www.minvws.nl/zoek/zoek_tc2.asp?thema=3&subthema=19&indeling=4&tekst=4297