Volksverlakkerij

Net op de valreep van verschijnen van deze editie, gebeuren een aantal zaken welke direct te maken hebben met perkaras die regelmatig in BLIMBING aan bod kwamen.
Zo is het aangekondigde terugtreden van Ruud Boekholt als voorzitter een zwaarwegend punt, als we het hebben over belangenbehartiging van de Indische Gemeenschap. Zeker omdat ook al is aangekondigd dat de gesprekken met de regering over Het Gebaar, binnenkort worden hervat.
Het is toch een dwaze veronderstelling dat de zittende club van het Indisch Platform deze onderhandelingsronde ingaat? Neen, blijkbaar wordt dat niet zo gevoeld, want de delegatie die in eerdere onderhandelingen volledig werd ingepakt door amateuristisch optreden - zie de commmentaren in eerdere BLIMBINGs - treedt nu weer aan.
Men hoeft dus van die gesprekken niet veel te verwachten, ook al niet omdat het programma van eisen nooit is openbaar gemaakt voor, laat staan is besproken met de achterban.
Je zou bijna wensen dat je met een beroep op de WOB (Wet Openbaarheid van Bestuur) als belanghebbende in elk geval kunt toehoren wat de dames en heren te vertellen hebben. Namens ons!
Een gezond wantrouwen moet je niet altijd verklaren als negatieve houding. Daarom lijkt voorlopig de enig bruikbare optie het inhuren van een doorkneed onderhandelingsteam, dat kan worden bijgestuurd door signalen vanuit de achterban. Niet alleen de voorzitter is de kwaaie pier, het hele bestuur van het IP heeft het zover laten komen.

Pleuris breekt uit bij Indisch Huis (IHC)

Het is duidelijk dat het IHC steeds sneller weg glijdt. Was het niet zo'n ernstige zaak, dan kun je met recht spreken van een Oud-Hollandse boerenklucht.

Leo de Conick - reeds eerder afgetreden als secretaris van het IP - is nu ook afgezwaaid bij het IHC, er zijn door VWS (directeur Brak) genotuleerde beschuldigingen geuit aan het adres van hem en penningmeester Ron Meyer: 'Hij (Brak) verheelt niet dat nu algemeen bekend is dat de in de pers gewraakte onregelmatigheden haar bron vinden in de loslippigheid van twee bestuursleden van het Indisch Huis zélf: de secretaris en de penningmeester'. Voor Ron Meyer, die intussen door het resterende bestuur geschorst is, heeft een van de Moskovic-advocaten ingeschakeld.

De laatste bestuursvergaderingen verliepen chaotisch; onduidelijkheid over de financiering - VWS had de kraan dicht gedraaid en hield dat zo - en over de rol van mevrouw Sari van Heemskerck Pillis-Duvekot, de formateur van een nieuw bestuur, rezen de pan uit. Zo kon het voorkomen dat een deel van het bestuur besloot - buiten de voorzitter om, maar wel door hem gedoogd - apart te vergaderen en besluiten te nemen.
Intussen ligt de bouw van het Indisch Huis volledig stil, blijkens een memo van architect Holger de Kat: 'Afgesproken is dat de architecten géén actie ondernemen totdat de reactie van VWS binnen is, de  bouw, in welke fasering dan ook, ligt nu stil.'
Hoewel een kandidaat genoemd werd voor de Indisch Leerstoel, besluit het IHC-bestuur de 'formele' weg te volgen, middels een advertentie. Helaas is de prijs daarvan, plus te geven receptie even hoog als het budget voor de leerstoel. Geld speelt geen rol blijkbaar, want er wordt verwezen naar de claims bij Het Gebaar ingediend door het Indisch Huis. 

Misleidende Nieuwsbrief

BLIMBING signaleerde in haar interneteditie al de eerste IHC-Nieuwsbrief die bol staat van goede bedoelingen en achterhaalde feiten. Op de Pasar Malam Besar staat het Indisch Huis met een maquette en t.g.v. hiervan een tweede editie van de Nieuwsbrief.
Je weet niet wat je leest. Terwijl de zaak bestuurlijk uit elkaar ploft, wordt in de Nieuwsbrief alleen mooi weer gespeeld, met termen als: 'de bouwlijn met als stuwende kracht de voorzitter, de inhoudelijke lijn waarmee in het bijzonder de projectleidster zich belastte'. Geen woord dus over de troebelen hierboven gemeld, geen woord over stopzetten financiering, geen woord over het niet door de meerderheid van het bestuur geaccepteerde herstelplan van mevrouw Sari van Heemskerck.