COLOFON
mei 2003
Bezuinigingen
Voorspelbare Perkaras
Amanda´s Laatste Kans
Nog meer reacties
Dat is me toch
wat
Niod-column
Lilian Ducelle over Indisch in de aanbieding
Mislukte informatie over Tweede Gebaar
Verslag open discussies over BHO
Bespreking achterstelling in BHO
Discussiemiddag over Het Tweede Gebaar, een farce
Brief INOG aan Indisch Platform
Verslag vijfde Jembatanforum dd 9 november
Verslag Perkara-forum 22 oktober
Moderne boekhandels in Jakarta
Open brief aan voorzitter klankbordgroep
Indisch Platform is niet verantwoordelijk
Jembatanreactie op Jan de Kleyn
BOEKEN:
Tjimahi
Steijlen
Maleo
Gesignaleerd
juni 2002
Standpunt ambassadeur Abdul Irsan
Symposium
13 april 2002
REACTIES
Onderstaand bericht komt uit de Telegraaf en veroorzaakte nogal wat deining, wat uiteindelijk leidde tot het aftreden van mevrouw Lubbers.
18 februari 2003
Elisabeth Lubbers verlaat Stichting Het Gebaar
COMMENTAAR VAN PELITA
http://www.pelita.nl/cms/publish/content/showpage.asp?pageid=283
REACTIE OP
Tijdelijk forum Indie/Indonesie
"de wereld van
deze Indische kneuzen is niet de wereld van jou en van mij´ en ´Het gaat
namelijk niet om de inhoud of dat waar je denkt dat het over gaat. Nee, het gaat
over irrationele, oude, lelijke en persoonlijke wrokgevoelens, waar geen kruid
tegen gewassen is".
"De ratio en de logica die wij gebruiken en graag hoog houden, gaat voor hen
niet op. Ze beweren het een en doen het ander of andersom. Ze spreken zichzelf
en elkaar tegen, zijn levenslang gebrouilleerd en gaan toch met elkaar om. Haten
elkaar om hun afkomst, terwijl ze familie zijn. Kortom, je krijgt er nooit grip
op en moet ook maar niet denken dat jouw gelijk iets helpt helaas. "
Niet misselijk bovengenoemd citaten uit een uitgelekte mail van Els Lubbers (zie
bijdrage hieronder).
Is dit een understatement of iets nieuws?
Moet je je er beledigd of gekwetst door voelen en naar een advocaat stappen -
namens de Indische gemeenschap?
Of moet je e.e.a. langs je heen laten gaan? Sudah laat maar...
Mij gaat het - in deze posting - niet om gekwetste gevoelens, dan wel of Els
Lubbers mag blijven of niet.
Neen, mij gaat om de vraag hoe zij tot bovengeciteerde uitspraken gekomen is, of
wie dit beeld over Indischen in de wereld geholpen heeft.
Of berusten haar uitspraken op een vooropgezette mening?
Els Lubbers zal bij het doen van haar gewraakte uitspraken MIJ zeker niet op het
oog hebben of een paar honderdduizend andere Indische mensen.
Neen zij zal er beslist een handvol mensen mee bedoelen die zich gedragen als of
er een onafgemaakt karwei uit het verleden voltooid moet worden of waarmee het
echt slecht rijsttafelen en communiceren is.
Het grootste deel van de Indische gemeenschap gaat - om het maar gecharcheerd
uit te drukken - al dansend, etend en fuivend door het leven en probeert daarbij
ook nog iets van het leven te maken.
Daar zijn het Indische mensen voor, door wier aderen bij deze en gene ook nog
een beetje Indonesisch bloed stroomt.
U weet toch hoe er over Indonesiërs gedacht wordt?
Hoe slecht het ook met hen gaat, ze schijnen nog lol in het leven te beleven
ook, ze zijn vriendelijk, vergevingsgezind en leven van dag tot dag
Doch alsof dit niet voldoende is: daartegenover staan wel een handvol - voor de
Indische gemeenschap representatief geachte - mensen voortdurend oud zeer en
trauma's naar boven te halen en herinneringen aan slechte opvang, jappenkampen,
bersiap, verloren tegoeden, WNI's e.d.
Of een aanhoudende anti-Jappen stemming te kweken, of een oog voor kunst en
cultuur waar weinigen op staan te wachten.
Zonder hun gelijk of goede bedoelingen in twijfel te willen trekken, maar wiens
of welk meerderheidsbelang men daarmee eigenlijk wil dienen anno 2003 is mij
vooralsnog onduidelijk.
Zij het dan hun EIGEN (persoonlijk) belang en op gezette tijden hun eigen
FINANCIEEL belang?
Hun eigen TOKO en kasvoorraad om het maar eens anders uit te drukken?
Neen, dit mag je beslist - op straffe van excommunicatie - niet zeggen, het gaat
immers om het algehele Indische belang...!!!!!
Het begint - wat mij betreft - welhaast op een obsessie of egotripperij te
lijken om de Indische gemeenschap een en ander als opium(?) aan te bieden om hen
in de juiste roes te brengen: in a bad trip om het zo maar uit te drukken.
Hupsakee, alweer ontstaat er een nieuwe belangengroep van (voornamelijk)
inhalige bleekgezichten die het goed menen en gekneusden.
Denkt u vooral NIET dat ik deze bijdrage heb geleverd omdat ik alle perikelen
rond Het Gebaar heb gevolgd of omdat ik een kenner ben van de Indische
gemeenschap, dus u kunt e.e.a maar voor kennisgeving aannemen of wat mij betreft
als slap gelul van een leek-forumbezoeker afdoen.
Maar het beeld van de 'Indische gemeenschap' dat ik hierboven heb gekenschetst
is sinds de komst van de eerste Indische Nederlanders nauwelijks veranderd.
De buitenwacht, die begint alweer grinnikend te denken en te wijzen: "Kijk daar
heb je die schutters uit bange dagen weer."
Doch - hoe het ook zij - ik hoop dat het gekrakeel dat wederom is ontstaan niet
er toe zal leiden dat de extra uitkering uit hoofde van het eerste(?) Gebaar
enige vertraging zal oplopen.
Want de rechthebbenden beginnen toch wel ongeduldig - maar vooral een jaartje
ouder - te worden...
Ed Vos
Ik zou wel eens willen weten hoe "men" zou reageren als de Joodse oorlogsslachtoffers die "JOODSE KNEUZEN" werden genoemd. Heeft Els Lubbers daar wel eens over nagedacht?
Ik vraag me af of Mevrouw Lubbers de betekenis
van het woordje "Kneusjes"wel goed begrijpt. Mensen die:
1) Indië een welvarend land hebben gemaakt in het verleden, door daar keihard te
werken.
2) zich geruisloos hebben aangepast in Holland na een vreselijke lijdensweg
onder de Japanners
3) jarenlang hebben geploeterd om alles terug te kunnen betalen wat de regering
hier nog uit hen wilde persen. Nadat ze al uitgeperst waren door de Japanners.
4) achterstallige schooljaren inhaalden en velen maakten daarna universitaire
studies af in recordtijd
5) Letterlijk alles aanpakten om een nieuw leven te beginnen
6) Vaak met nog uitgemergelde zieke lichamen, de spirit hadden om vlak na de
oorlog direct weer in dienst te gaan.
7) op cultureel gebied een waardevol element vormen in de Nederlandse
samenleving van vandaag.
Noemt men zulke mensen KNEUSJES?
Dat Mevrouw noem ik EEN BEETJE DOM
Tineke Doorenbos -Swaving
Reactie van Cor van Drongelen
Op zich ben ik tevreden met het gegeven dat
mevrouw Els Lubbers haar bestuurslidmaatschap van Stichting Het Gebaar heeft
opgezegd. Na haar zeer kwetsende e-mail over de Indische doelgroep, die zij zelf
aan diverse mensen w.o. ambtenaren op hoge posten van diverse ministeries heeft
verzonden. Dat zij achteraf zegt dat de mail door een computervirus is verspreid
is te gek voor woorden. Het is namelijk niet virusgestuurd verstuurd naar
personen die zij in haar mail schoffert, beledigt of anderszind laatdunkend
bejegent. Kennelijk heeft het virus het intellectueel vermogen om daar een
schifting in te maken! Mevrouw Lubbers schoffeert en beledigt haar
medebestuursleden en VVD partijgenoten in het door haarzelf verzonden gewraakte
mailtje en doet alsof het per ongeluk in "verkeerde" handen is terechtgekomen en
verbaasd zich erover dat zij mensen heeft gekwetst.
Dat de heer Peter Neeb (ex-burgemeester van Zundert, door het college van B&W
naar huis gestuurd) nu de plaats van Els Lubbers heeft ingenomen is allerminst
een verbetering. Een aantal adviseurs c.q. ex-adviseurs zijn als leden van het
bestuur tevens belanghebbenden in de verdeling van de Collectieve Gelden. Zo ook
de heer Peter Neeb, die als vice voorzitter van de Indische Organisatie Sci-Inn
zeker ook een aanvraag liet indienen bij Stichting Gebaar Collectieve Gelden.
Dito een van de voormalige adviseurs van de klankbordgroep, de directeur van
Stichting Pelita die ruiterlijk toegeeft uit de adviseursrol te zijn gestapt om
iedere gedachte aan 'eventuele vermeende vermenging' te voorkomen. zie website
www.pelita.nl. Pelita wil geld uit de 'gebarenpot' voor werkzaamheden die niet
in haar officiele doelstelling staan en waar ze normaliter bij de geeigende
instanties (Welzijn Gezondheidszorg en Maatschappelijk werk) kan aankloppen voor
subsidie. Dat hoeft niet uit een pot voor bijzondere activiteiten. Pelita moet
zich gewoon aan haar wettelijke taak houden en niet allerlei activiteiten
verzinnen om aan het werk te kunnen blijven. Stichting Pelita is simpelweg geen
Algemeen Maatschappelijk Werk Instelling is maar een organisatie voor
oorlogsgetroffenen met als 1e taak begeleiding van een wettelijke aanvraag tot
erkenning als oorlogsgetroffene(n).
Als actiegroep Jembatan zijn we pas tevreden als de hele groep (bestuur) van
kamer 2 opstapt, omdat er vanaf het begin teveel sprake is geweest van
belangenverstrengeling. Wij vinden dat het 'gebarengeld' naar een onafhankelijk
fonds overgeheveld moet worden. En dit keer wel met behulp van de NMA. Iedere
Indische groep die meent aanspraak te maken op subsidie behoort gelijke rechten
en kansen te krijgen. Iedere aanvraag op z'n meritis beoordelen en niet zoals nu
het geval is vanwege de voorkennis van de criteria.
Werkgroep Jembatan en Stichting Belangenbehartiging Indische Naoorlogse
Generatie én Actiegroep Jembatan hebben al in het begin gewezen op (mogelijke)
belangenverstrengeling. In juni 2002 is tijdens een forum plus op een
informatieve bijeenkomst op de Pasar Malam Besar nog eens gewezen op de
discutabele werkwijze van de klankbordgroep. Onze bezwaren werden toen door
betreffende instanties van de hand gewezen. Op dat moment moesten de criteria
over de verdeling van de gelden nog worden vastgesteld. Nadat deze duidelijk
waren, trad de directeur van Pelita uit de adviescommissie. (Lees onderstaande
commentaar).
Het is niet zo dat Indische mensen nooit tevreden zijn. Wel dat Indische mensen
na jaren van aanpassing en hardwerken in Nederland - wakker zijn geworden,
geemancipeerd zijn en zelf wensen mee te praten over hun eigen wel en wee. Geen
door Den Haag vastgestelde en voorgekookte groepjes van z.g. belangrijke dames
en heren die alleen in politieke zin naam hebben gemaakt, maar vaak weinig van
Indische mensen, hun cultuur en gedrag afweten (zie Elisabeth Lubbers) en dan
pretenderen kennis van zaken te hebben. Niets is minder waar.
Het oude (Indische)zeer zit in het gegeven dat er voortdurend over de hoofden
van Indische mensen beslissingen worden genomen die niet eerst worden getoetst,
laat staan door de Indische groep wordt gedeeld. Het is kennelijk teveel
gevraagd om in de aanpassingsgeschiedenis van de Indische Nederlanders te
duiken. Door het ei-incident in 1991 (Kabinet Lubbers) ontstond er een
gelegenheidsgroepje (het Indisch Platform) dat vervolgens uitgroeide tot een
zogeheten formeel klankbord voor de Nederlandse regering. Van inspraak of
democratische toetsing heeft niemand daar gehoord. Het heet HET overlegorgaan te
zijn. Dat er vanuit de meerderheid van Indische stichtingen/verenigingen
tegenstand kwam en protest op zo'n van bovenaf opgelegde overleggroep zal
eenieder die in die bewuste groep c.q. regering zit verder een zorg zijn.
Zogenaamd wordt er overleg gepleegd met een afvaardiging van de Indische
bevolking, ook al blijkt dat de Indisch gemeenschap zelf van niets weet. Het
Indische Platform op haar beurt pretendeert communicatief en transparant te
zijn, maar het komt alleen kleinschalig naar buiten: alleen de leden die deel
uitmaken van het Indisch Platform en hun kleine achterban horen ooit iets. Zij
die nergens bij aangesloten zijn (omdat ze niet werden toegelaten tot het IP)
weten niets, krijgen niets te horen. Zij lezen het in de krant of komen het via
het Journaal te weten.
Het IP heeft de hoogte van het Gebaar verkwanselt tijdens het vele overleg met
de regering Kok. Het werd een fooi om Indische mensen stil te houden en helemaal
niet een schadeloosstelling voor het ondergane leed. De een zegt dat het geld
gegeven is als afkoopsom voor de kille ontvangst, de ander noemt het een soort
zwijggeld. Onduidelijk blijft waarvoor de 1300 euro is betaald. Onduidelijk is
ook waarom de achterblijvers in Indonesie, die tijdens de oorlog en in veel
gevallen soms tot aan 1964 Nederlands onderdaan waren buiten het geld van het
Gebaar moesten worden gehouden. Een ander voorbeeld zijn de geemigreerde
Indische Nederlanders. Zij behoren weeer wel tot de doelgroep die het
'gebaargeld' krijgen. Vaak was bij hen geen sprake van een kille ontvangst,
omdat zij vrijwel direct na aankomst in Nederland naar Australie, Amerika e.d.
emigreerden. Het is hen weliswaar van harte gegund, maar er werd door Stichting
Het Gebaar vanaf het begin met 2 maten gemeten. 'Buitenlandse' Indische
Nederlanders wel, in Indonesie door omstandigheden gedwongen achtergeblevenen
(toentertijd ook Indische Nederlanders) en mede dankzij het beleid van
toenmalige Nederlandse regeringen vallen echter buiten de boot. Niemand en
vooral het IP niet wil dat zij meedelen uit de ruif, want dan zou het
uiteindelijk uit te keren bedrag wel eens drastisch kunnen slinken. Solidariteit
met voormalig landgenoten is voor het IP net een brug te ver zodra het over geld
gaat. Dat blijkt voortdurend bij de uitvoering van Gebaar 1 en 2.
Ex-minister Borst beloofde een breed historisch onderzoek. Daarin was evenwel
geen ruimte ingebouwd om ook de ervaringen van mensen die buiten de Japanse
kampen leefden en de overgangsperiode (Bersiaptijd) uit te spitten, diepgaand te
onderzoeken, waardoor opnieuw geen correcte geschiedschrijving wordt afgeleverd.
Dat NIOD onderzoek is een geldverslindend project waar niemand op zit te te
wachten omdat het bij voorbaat al incompleet is. Het lukte zelfs Lou de Jong
niet. Overigens, belangrijke historici w.o. Prof. Fasseur trokken zich
vervolgens terug als medelezer. Nu, omdat het Niod zegt er geen geld voor te
hebben (dat is niet de reden. De werkelijke reden is dat het NIOD kennis en
kunde mist) wordt in het onderzoek alleen gewerkt met bestaande documentatie.
Met andere woorden: alles wat wij in Nederland al lang weten wordt opnieuw
onderzocht.
Als we toch onderzoeken wat we al weten wordt het hoog tijd intensief onderzoek
te doen naar de vriendjespolitiek in Den Haag. De bewijzen liggen daar als het
ware op straat. Ik noem voor het gemak even de Hogeweg waar een Indisch
herinneringscentrum zou komen. Of de Javastraat waar het mislukte surrogaat het
Indisch Huis staat. Om maar te zwijgen van de 300.000 euro die de eveneens
mislukte projectleider van het Indisch Herinneringscentrum onlangs in de schoot
geworpen kreeg omdat een goede vriendin van haar zo goed kan bomen bij OC&W. Den
Haag is vergeven van leuke en interessante baantjes die het aan mensen besteed
die weinig of geen feeling hebben met waar ze mee bezig zijn of juist eigen
belangen nastreven.
Logisch toch dat niet gehoorde Indische mensen nu van zich laten horen?!
Mocht u meer informatie willen dan ben ik daartoe gaarne bereid.
Cor van Drongelen GSM 0653289302
Raadpleeg :
www.sbpb.nl en www.blimbing.nl
Dit staat te lezen op de website van stichting Pelita:(
www.pelita.nl )
Els Lubbers verlaat Stichting Het Gebaar / Geen vertraging Collectieve Projecten
Er is commotie ontstaan binnen de Indische gemeenschap over uitspraken van Els
Lubbers, bestuurslid van Stichting Het Gebaar. Inmiddels is zij afgetreden. De
afhandeling van de Collectieve Projecten zou door deze rel geen vertraging
oplopen, aldus Stichting Het Gebaar. In dit artikel leest u alle ins en outs met
betrekking tot de ontstane situatie. Op 18 februari heeft Elisabeth Lubbers haar
ontslag ingediend als bestuurslid van Stichting Het Gebaar. Aanleiding hiertoe
zijn uitlatingen aangaande de Indische gemeenschap die Lubbers deed in een
e-mail naar de penningmeester van Het Gebaar, de heer De Ruyter de Wildt.
Volgens Het Gebaar zal de afhandeling van de Collectieve Projecten door het
ontslag van Lubbers geen vertraging oplopen. Deze vraag rijst omdat Lubbers als
bestuurslid van Het Gebaar de Collectieve Projecten in haar portefeuille had en
voorzitter was van de Klankbordgroep. De taak van deze klankbordgroep is advies
uit te brengen aan het bestuur voor wat betreft het uitkeringsreglement en de
criteria voor de Collectieve Projecten. Dat de Collectieve Projecten geen
vertraging zullen oplopen komt doordat het belangrijkste werk van de
klankbordgroep (het adviseren van het bestuur) er inmiddels opzit. Het bestuur
bespreekt het advies van de klankbordgroep nu met de Raad van Advies. Er zullen
nog wel een aantal gesprekken zijn waarbij de klankbordgroep betrokken is, maar
dan vervangt de huidige vice-voorzitter Peter Neeb de afgetreden voorzitter.
'Indische kneuzen' Het bestuur van Het Gebaar heeft middels een persbericht
laten weten het ontslag van Lubbers te accepteren en afstand te doen van haar
uitspraken. Ook penningmeester De Ruyter de Wildt van Het Gebaar, aan wie de
gewraakte e-mail van Lubbers gericht was, distantieert zich van haar uitspraken.
Lubbers betitelde de Indische gemeenschap in haar e-mail onder andere als
'Indische kneuzen'. Het Gebaar neemt de zaak hoog op en wil op volle kracht
verder met de verdeling van Het Gebaar. Daarom wil het bestuur de vrijgekomen
bestuursfunctie zo snel mogelijk vervullen. Dit is belangrijk omdat juist het
bestuur de taak heeft de individuele uitkeringen af te handelen en het
projectgeld goed te verdelen, conform het op te stellen uitkeringsreglement. Om
het vertrouwen en de geloofwaardigheid van de Indische gemeenschap te behouden,
wil Stichting Het Gebaar zo spoedig mogelijk doorgaan in de lijn die de
afgelopen tijd is gevolgd. En dat is goed werk afleveren en blijven afleveren,
aldus woordvoerder Ilonka de Ridder. Het Gebaar hoopt dat het werk dat zij in de
afgelopen tijd heeft laten zien, bij de Indische gemeenschap het vertrouwen en
het geloof in de toekomst van Het Gebaar zal waarborgen. Herstel van vertrouwen
Ook zal de voorzitter van Het Gebaar, de heer Wiebenga, contact opnemen met de
voorzitter van het Indisch Platform, de heer De Kleyn, om de situatie te
bespreken. Hierover zullen we u nog nader berichten. Vanaf het moment dat de
gewraakte e-mail openbaar is geworden, zijn bij Pelita telefoontjes
binnengekomen van verontwaardigde en verontruste Indische Nederlanders.
Bijzonder ongelukkig, omschrijft Harriet Ferdinandus, directeur van Pelita, de
ontstane situatie. "Mensen voelen zich geschoffeerd en gekwetst. Het is des te
betreurenswaardiger omdat delen van de Indische gemeenschap zich in het verleden
al keer op keer onheus behandeld hebben gevoeld." "Het aftreden van Lubbers en
het feit dat het bestuur van Stichting Het Gebaar direct afstand van deze
uitspraken heeft gedaan, zijn dan ook noodzakelijke stappen in het herstel van
vertrouwen. Het Gebaar moet de Indische gemeenschap nu laten voelen dat een
respectvolle benadering van de doelgroep onverminderd richtlijn van handelen zal
zijn."
REACTIE van een Dutchindo
Ik ben een tweede generatie "Indo", ben in
Wassenaar geboren en in Den Haag opgegroeid. In 1968 ben ik naar de Verenigde
Staten geeimigreerd, heb nog veel en regelmatig contact met school vrienden en
familie leden in Nederland. It is with my most sincere apologies that I continue
my letter to you in English, since I am convinced my Dutch grammar, etc has
gotten to be excruciatingly inadequate.
Being involved with several Dutch and Dutch Indonesian organizations/communities
and through regular associations with the Dutch Consul General here in the
United States, we manage to stay involved enough with the various political,
business exchanges and other issues of general interest to our membership.
Because many of our Emigrants have also remained Dutch Citizens and are
contributing Citizens to current date, we feel it important to stay involved
with items that concern the Dutch and Dutch Indonesian population.. The reason
I'm writing to you is due to reaction on the item regarding Els Lubbers. I read
your letter to her with interest, and think you distanced yourself from her and
the issues with good reason. What was impressed on me through her correspondence
is the fact that this lady was able to work and function within the capacity she
was allowed to, yet nobody seemed to have been aware that she did not have the
ability to work in the public service for the sake of the health of humanity nor
for the good of society at large. Instead, in her letter it is easy to pinpoint
just how narrow minded, arrogant and ignorant her views are. The scariest of it
all is that she thus far had been allowed to function with her own agenda in
mind, and did not work for the cause for which she was hired .. Amazing that we,
through nothing short of pure complacency, allow these types of ideas to
permeate amongst people like ourselves whom we consider to be civilized? I sadly
have my awareness re-confirmed that not much has changed in human kind when one
is presented with a responsibility that includes a position of power. We kid
ourselves into thinking we have evolved since the generation that was actively
involved with the destruction to destroy systems during 2nd world war. I think I
come from stock that was an example to many as far as integrity and
tenaciousness in defending decent morals and value. My cousin is Corrie ten
Boom; on my maternal side my family was actively involved with the war in Europe,
my paternal side of the family was very actively involved with the war against
the Japanese. There was a very active "underground" movement fighting the
Japanese as well, and my dad spent 3 years in Prison camp in Okinawa.
In closing I send you my many thanks and admiration for being vigilant in
protecting the God given right which all of us have; that of being equal in all
things and being treated with fairness, common decency, but most of all respect
and appreciation for the life's we live or which they (others) have lived.
With Regards,
Ingrid Wilems van Beveren
vanbev@earthlink.net
Uit de zak van de Tjelana Monjet
NIEUW-INDISCH
Nieuw-Indisch: meer aandacht in de media voor de indische cultuur
Kamus Elektronik Bahasa Indonesia
INDOWEB
community voor
indo's op het i-net
Bona Ni Pasogit
Batakse stammen
