COLOFON
mei 2003
Bezuinigingen
Voorspelbare Perkaras
Amanda´s Laatste Kans
Nog meer reacties
Dat is me toch
wat
Niod-column
Lilian Ducelle over Indisch in de aanbieding
Mislukte informatie over Tweede Gebaar
Verslag open discussies over BHO
Bespreking achterstelling in BHO
Discussiemiddag over Het Tweede Gebaar, een farce
Brief INOG aan Indisch Platform
Verslag vijfde Jembatanforum dd 9 november
Verslag Perkara-forum 22 oktober
Moderne boekhandels in Jakarta
Open brief aan voorzitter klankbordgroep
Indisch Platform is niet verantwoordelijk
Jembatanreactie op Jan de Kleyn
BOEKEN:
Tjimahi
Steijlen
Maleo
Gesignaleerd
juni 2002
Standpunt ambassadeur Abdul Irsan
Symposium
13 april 2002
Niets geleerd
Discussiemiddag Indisch Huis over het Tweede
Gebaar
Zoals te verwachten, was er eigenlijk niets nieuws te melden vanuit de
discussiemiddag op zaterdag 8 februari 2003 in het Indisch Huis, die in twee
stukken uiteen viel: eerst een dodelijke opsomming van cijferreeksen betreffende
al-dan-niet afgehandelde Gebaaraanvragen met het bekende resultaat dat ruim
negentigduizend claims werden gehonoreerd en dus nog zo´n drie-en-twintig
miljoen euro over is voor een ´nabetaling´.
(V.l.n.r.: mevr. Lubbers, Venema, Mesman)
Foto door Peter de Ridder
Een computerslag die volgens de zich op de borst kloppende inleider Wiete Mesman
met één druk op de knop zal kunnen worden uitgevoerd. Douceurtje dus van
tweehondervijftig euro voor de man/vrouw die zich Gebaar-gerechtigd mag noemen.
Briljante schaakpartij dus waarvoor hondervijftig secondanten moesten worden
ingehuurd, etc etc. Geen woord van empathie m.b.t. de vele voorbeelden van
blunders welke van verschillende kanten werden gemeld, plus ongelooflijk
tekortschieten, laksheid, botte beschadiging van mensen die misschien formeel
geen recht hadden, maar ook niet zijn opgevangen. Mea culpa hebben we
niet gehoord, wél een loos verhaal dat alles steeds beter ging en gelardeerd met
aantallen afgehandelde telefoontjes per dag.
Het was duidelijk dat de meesten waren afgekomen op de aankondiging van het
Indisch Huis: ´ Het Gebaar II, presentatie door de voorzitter van de
Klankbordgroep mevrouw Els Lubbers en coördinator van de uitbetalingen Wiete
Mesman over de criteria en de procedure van deze VWS-subsidie bestemd voor
'algemene doelen' ´
Kort gezegd, de luisteraars zijn niets wijzer geworden. Ten eerste was de
bijeenkomst slechts bij een paar mensen, die de website van het Indisch Huis
lezen bekend, terwijl je toch zou zeggen dat het inhoudelijk de héle Indische
groep aangaat, ten tweede hield mevrouw Els Lubbers weliswaar een duidelijk
omlijnd betoog, maar gaf niets bloot m.b.t. de richting welke de te formuleren
criteria van Gebaar II zouden gaan. En daar kwam men toch voor.
Nu doet zich de onmogelijke situatie voor dat een geparachuteerde klankbordgroep
adviezen doorgeeft die geen adviezen voor criteria blijken te zijn, maar ´n
inventarisatie van onderwerpen zoals die na tweevoudige oproep door 220
briefschrijvers zijn ingediend. Daar heb je dus geen commissie van
zwaargewichten voor nodig, ieder ingevoerde in Indische zaken had die
inventarisatie uit zijn/haar notitieboekje kunnen halen.
Mevrouw Els Lubbers gebruikte als argument dat
de betreffende ministeriële brief van 12 december 2001 de speelruimte van de
klankbordgroep beperkte. Naslag van deze mededeling aan de Tweede Kamer leert
echter dat een meer algemene en bredere opdracht niet mogelijk is, zoals er
sprake is van de terreinen welzijn, educatie en cultuur. Eigenlijk kun je daar
dan alles onder vangen, vanaf bejaardenhuizen, tot cursussen voor jongeren, tot
boekproducties met rijstrecepten en archiveren van collecties.
Poldermodel
Het kan toch niet waar zijn! Vijfendertig miljoen gulden voor zaken die al tot
in detail zijn geregeld bij allerlei wet- en subsidieregelingen. Zoals de potjes
tussen de algemene middelen die regelingen betreffen voor b.v. educatie en
zorgsector(zie de lesprograma´s die als eindexamenprojecten al zijn ingebed, zie
de mogelijkheden voor bejaardenvoorzieningen uit de AWBZ t.b.v. speciale
doelgroepen, etc etc).
Een simpel rekensommetje laat zien dat eenmalige uitkering van de al meermalen
als fooi voor de vestiairejuf bestempelde som hoegenaamd geen effect zal kunnen
hebben ten gunste van het beoogde doel: in stand houden van de Indische
cultuur.
Het bedrag is nauwelijks voldoende om een start te maken met een langjarig
project dat zou kunnen voldoen aan een van de voorwaarden die spreekt van
langdurig en blijvend belang. Laat staan dat daar nogeens een leerstoel uit
wordt bekostigd, zoals mevrouw Lubbers stipuleerde.
Niet voor niets heeft de dronken dalang direct bij het aantreden van de
klankbordgroep heftige kritiek
geleverd op zo´n adviesgroep die zomaar uit de lucht kwam vallen. Nog afgezien
van het feit dat de positie van voorzitter mevrouw Els Lubbers volstrekt
onmogelijk is geworden na de strapatsen die zij zich meent te kunnen veroorloven
m.b.t. de samenstelling van deze z.g. ´klankbordgroep´. Ook hierover werd
bericht in BLIMBING,
waarbij het vooral ging om de beoogd voorzitter van de commissie die het Tweede
Gebaar (collectieve doelen, dus) zou moeten uitvoeren. Waar niemand uit de
Indische groep ooit is gevraagd naar een mening over de kandidaten van de
klankbordgroep en dus personen werden aangetrokken uit vriendjes (zelfde
partijen) dan wel belanghebbend bij de uitkering (de intussen opgestapte
burgemeester van Zundert zit immers ook als aanvrager in de SCI IN organisatie),
is Frans Deeleman indertijd geïnstalleerd als voorzitter door mevrouw Borst. Dat
laatste gebeurde in elk geval ná het polsen van meningen over deze Indische
jongen (ooit de baas bij het Tropeninstituut), die de hoogste Indonesische
onderscheiding draagt als erkenning voor zijn werk om de betrekkingen tussen
vader- en moederland te bevorderen. Het is onbegrijpelijk dat het ministerie van
VWS geen enkele reactie heeft gegeven op de hele charade, die ten koste van
personen is gegaan. De aanstichtster zit er nog.
Vlees noch vis
De middag was trouwens een voorbeeld van wat niet zou moeten worden nagevolgd.
Van discussie was geen sprake door de korte tijd (een half uur) dat men vragen
mocht stellen.Uitdrukkelijk werden namelijk alle scherpe kantjes uit de weg
gegaan, zowel door gastheer Fred Venema van het Indisch Huis, als mevrouw Els
Lubbers. Vergoelijkend werd gemeld dat nu eenmaal bekend is dat verschillend
gedacht wordt binnen de Indische groep en dat er nogal wat pijnlijke momenten
zijn ondervonden door de commissieleden, maar dat men die nu zou laten rusten.
De vertegenwoordigers van organisaties zaten erbij en slikten de lulkoek dat bij
élke samenstelling van commissies kritiek valt te verwachten.
Grote openheid was het motto dat telkens weer te horen viel, maar in de praktijk
klopt daar niets van: simpele vragen aan VWS en/of Het Gebaar worden eenvoudig
genegeerd, terwijl men een directe confrontatie met de beoogde achterban volgens
goed regentesk gebruik uit de weg gaat.
Precies dus waar het de laatste anderhalf jaar in de politiek om ging: regentesk
gedrag van zelfbenoemde betweters, die elke feeling en band met de gewone
achterban ontberen. Gevolgd door het bekende ´Niet ikke maar zullie´ of ´BUKAN
SAYA.
Eisen
Welke eisen zou je als Indische groep moeten stellen aan een commissie die
geldstromen voor een ideëel doel bepalen?
Het gaat om het instandhouden en verdere kansen geven aan uitingen van
Indische kunsten en cultuur!
1. De leden dienen vooráf gescreend te zijn op hun betrokkenheid bij en
inzicht in Indische kwesties en cultureel leven;
2. Hun namen moeten in alle openheid besproken kunnen worden, na een
deugdelijke landelijke oproep;
3. Elke vorm van dubbele agenda´s, of belangenverstrengeling moet worden
uitgesloten;
4. Betrokkenheid bij het tot stand komen van Het Gebaar in het z.g. voortraject
(de onderhandelingen met regering en parlement) is uit den boze.
5. Bij het formuleren van voorwaarden dient de commissie een duidelijke keuze te
maken voor culturele invulling. Alle andere financiële steun welke via
bestaande wetgeving is op te lossen - met name in de welzijn- en zorgsector -
dient op die plaatsen te worden gedeponeerd.
6. Grote openheid bij het evalueren van de resultaten is de eerste prioriteit,
het liefst moet dat door een zelfstandige eenheid worden uitgevoerd.
7. Een ondubbelzinnig antwoord moet worden gegeven op de uitkomst van het
laatste Jembatanforum in Bronbeek waar een grote meerderheid van de aanwezigen
zich uitsprak voor
a. opening van een fonds dat vanuit de renteopbrengst van (een deel van)
het Tweede Gebaar tot in verre toekomst financiële ondersteuning kan geven
b. die steun dient verantwoord te blijven, b.v. in de vorm van een renteloos
voorschot aan vragende organisaties
c. eventueel kan het beheer worden ondergebracht bij bestaande fondsen (Prins
Bernardfonds, SFMO etc.)
8. De eerstvolgende openbare discussie over dit onderwerp, dient ook wérkelijk
openbaar te zijn, fatsoenlijk aangekondigd en handelend over een keuze aan
voorwaarden, waarmee uiteindelijk de bestemming van het Tweede Gebaar zal worden
afgehandeld.
Kortom, de aangekondigde volgende bijeenkomst in mei zal geen zin hebben als
niet tevoren rekening is gehouden met de hierboven geformuleerde eisen.
- Dalang Mabuk
UIT: De
Telegraaf 18-02-2003
Uit de zak van de Tjelana Monjet
NIEUW-INDISCH
Nieuw-Indisch: meer aandacht in de media voor de indische cultuur
Kamus Elektronik Bahasa Indonesia
INDOWEB
community voor
indo's op het i-net
Bona Ni Pasogit
Batakse stammen
