COLOFON
mei 2003
Bezuinigingen
Voorspelbare Perkaras
Amanda´s Laatste Kans
Nog meer reacties
Dat is me toch
wat
Niod-column
Lilian Ducelle over Indisch in de aanbieding
Mislukte informatie over Tweede Gebaar
Verslag open discussies over BHO
Bespreking achterstelling in BHO
Discussiemiddag over Het Tweede Gebaar, een farce
Brief INOG aan Indisch Platform
Verslag vijfde Jembatanforum dd 9 november
Verslag Perkara-forum 22 oktober
Moderne boekhandels in Jakarta
Open brief aan voorzitter klankbordgroep
Indisch Platform is niet verantwoordelijk
Jembatanreactie op Jan de Kleyn
BOEKEN:
Tjimahi
Steijlen
Maleo
Gesignaleerd
juni 2002
Standpunt ambassadeur Abdul Irsan
Symposium
13 april 2002
Een ......... twee ............ drie .......... vier
Hoedje van papier
Het is fantastisch hoe opeens allerlei instanties zich gaan bemoeien met wat ´Indische
cultuur en identiteit´ heet. Het liefst die welke nooit enige belangstelling
hebben getoond voor onderwerpen de Indische groep aangaand. Het lijkt wel of de
geur van € 16 miljoen voldoende is om daaraan ´Indische achtergrond´te
ontlenen.
Neem het CDA.
Vanuit Blimbing sturen we regelmatig berichten naar een vaste adreslijst die is
samengesteld uit veronderstelde belangstellenden. Je kunt er makkelijk vanaf
door op de retourknop van je e-mailprogramma te drukken en bij het onderwerp in
te vullen AFMELDEN.
Veronderstelde belangstellenden zijn bijvoorbeeld alle politieke partijen in de
Tweede Kamer van het Parlement.
Kortgeleden kwam zo´n afmelding van het CDA, met de mededeling :
´Excuses, maar ik kan hier echt niemand verblijden met uw mail. Ik gooi het
meteen in de "prullenmand".'
Dat kan natuurlijk, niemand is verplicht de ´vuilspuiterij´ in BLIMBING
te lezen, of de meningen te onderschrijven, hoewel wij steeds het rustige gevoel hebben, alleen
maar bewézen meningen te
publiceren. Maar toch wel vreemd dat de grootste partij waar ongetwijfeld veel
Indische mensen op stemmen, geen enkele belangstelling zou hebben voor wat
binnen de Indische groep speelt.
We hebben toen de CDA correspondent (F. Groeneveld) de vraag gesteld: ´Uw
boodschap hebben wij begrepen, ofschoon ons nu niet echt duidelijk is waarom de
momenteel grootste partij in het parlement NIET geïnteresseerd zou zijn in wat
nog steeds de grootste groep binnen gekomen oorspronkelijk niet-Nederlanders
(tussen vijfhonderdduizend en driekwart miljoen) in het
bijzonder bezighoudt. De kwesties die in de mailings met een verwijzing naar
artikelen in BLIMBING aan de orde worden gesteld regarderen o.i. namelijk
politieke kwesties waar het parlement duidelijk verantwoordelijk voor is. Dat
slaat ook op de nasleep. Zitten er geen mensen met Indische achtergrond in uw
fractie?.´
Waarop - uiteraard zouden we zeggen - als antwoord binnenkwam ´Wilt u in het
vervolg de mail dan sturen naar Kamerlid Ferrier? Haar mailadres is:
K.Ferrier@tk.parlement.nl ´
Natuurlijk willen we dat, ofschoon je ook afvraagt of men bij het CDA het
verschil tussen Surinaams en Indisch wel in de gaten heeft? Kathleen Ferrier is
namelijk de dochter van de eerste Surinaamse president.
De Rode Hoed
Dan komt er een missive van De Rode Hoed in Amsterdam: ´De programma-afdeling
van De Rode Hoed organiseert zelfstandig, of in samenwerking met andere
organisaties, debatten, lezingen, literaire en muzikale programma's of een
combinatie daarvan.´ Het bekende sial-vogeltje Piet van Vliet pakte
de snippers op, schrok en liet het pamflet in zijn geheel naar beneden
dwarrelen, net op tijd om bij de Klankbordgroep van Het Gebaar als voorgekookte
eend op tafel te belanden.
Hieronder staat de complete tekst waarmee Rode Hoedprogrammeur Myrle Tjoeng een
gooi doet naar een bijdrage uit de collectieve pot van Het Gebaar.
Iedereen mag natuurlijk een idee insturen om tot een claim te komen, maar het is
bepaald schaamteloos dat een organisatie als De Rode Hoed (´Om de programma's
te financieren moet altijd worden gezocht naar fondsen en subsidies. Jaarlijks
terugkerende programma's zijn de Abel Herzberglezing en de uitreiking van de VSB
Poëzieprijs. De programma-afdeling werkt regelmatig samen met organisaties als
FORUM, Humanistisch Verbond, NIZW en het dagblad NRC Handelsblad´), die
beslist NOOIT uitblonk door gevoel voor de Indische zaak, nu opeens geld ruikt
en bingo roept.
Dat betekent dat élke cent uit de pot van € 16 miljoen richting Rode Hoed ten
koste gaat van al die kleine Indische clubjes die nooit een kans krijgen omdat
ze daar elke zuurverdiende cent driemaal moeten omdraaien. Reken maar uit wat
dat alleen aan zaalhuur gaat kosten
http://www.rodehoed.nl/new/
Doet de Indische gemeenschap mee aan deze kinderspelletjes? Of slikt men
niet langer wat ANDEREN voor óns uitmaken?
Dit is het adres van de Klankbordgroep, overstroom ze met eigen ideeën:
Stichting Het Gebaar
Antwoordnummer 10138
2280 VB Rijswijk
Gedenk Ravels ´Chansons Madécasses´: Mefiez-vous des blancs, oftwel Hoed u voor de blanken!
Mefiez-vous des blancs (Beware of the white men)
Aoua! Aoua!
Mefiez-vous des blancs,
habitans du rivage.
Du temps de nos peres,
des blancs descendirent dans cette ile.
On leur dit: Voila des terres,
que vos femmes les cultivent;
soyez justes, soyez bons,
et devenez nos freres.
Les blancs promirent, et cependant
ils faisoient des retranchemens.
Un fort menacant s'eleva;
le tonnerre fut renferme
dans des bouches d'airain;
leurs pretres voulurent nous donner un Dieu
que nous ne connoissons pas;
ils parlerent enfin d'obeissance
et d'esclavage.
Plutot la mort!
Le carnage fut long et terrible;
mais malgre la foudre qu'ils vomissoient
et qui ecrasoit des armees entieres,
ils furent tous extermines.
Aoua! Aoua!
Mefiez-vous des blancs!
Nous avons vu de nouveaux tyrans,
plus forts et plus nombreux,
planter leur pavillon sur le rivage.
Le ciel a combattu pour nous.
Il a fait tomber sur eux les pluies,
les tempetes et les vents empoisonnes.
Ils ne sont plus, et nous vivons,
et nous vivons libres.
Aoua! Aoua!
Mefiez-vous des blancs,
habitans du rivage.
Aoua! Aoua!
-
Dalang Mabuk
INDISCH VERLEDEN
Looptijd: 2003-2005
Inleiding
Over het Indische verleden van Nederland en de Indische Nederlanders is veel te doen geweest en nog steeds lijkt het onderwerp onuitputtelijk.
Er zijn vele stichtingen/verenigingen die zich hiermee bezighouden.
Wat kan De Rode Hoed hieraan toevoegen? Als landelijk bekend centrum voor discussie, reflectie en verbeelding, wil De Rode Hoed een plek zijn die de samenhang in de maatschappij en het verband tussen mensen onderling onder woorden brengt en vormt. De Rode Hoed beoogt met al haar programma’s, of het nu gaat om literatuur, muziek of maatschappelijke onderwerpen, de onderstroom zichtbaar te maken (de cultuur achter de zichtbare cultuur) en mensen te inspireren en uit te nodigen stelling te nemen. De Rode Hoed houdt de bestaande situatie kritisch tegen het licht en toetst deze voortdurend aan waarden, normen en morele uitgangspunten.
In deze zin kan De Rode Hoed tussen 2003 en 2005 in publieksevenementen een bijdrage leveren aan het op grotere schaal zichtbaar maken van ons Indische verleden en de Indische Nederlanders, waarbij zij vooral een vertaalslag wil maken naar het heden en de toekomst. Deze migranten zijn als geen andere zo geruisloos en onzichtbaar opgegaan in de Nederlandse samenleving. Het Molukse verhaal daargelaten. Maar minder dan van welke andere migrantengroep ook kan men hier spreken van een coherente ‘groep’ of ‘gemeenschap’. Er zijn Indische gemeenschappen. En dé Indische Nederlander bestaat niet, die is zo divers als de Indische Archipel zelve.
In haar programmering zal De Rode Hoed bewust onafhankelijk te werk gaan. Wel zal zij, waar de mogelijkheid zich voordoet, samenwerking kunnen zoeken met Indische instanties, zonder zich daaraan te verbinden of te verplichten.
Plannen
A.
Een gesprekkenserie over de
Indische herkomst.
B.
Een geschreven verhalenreeks, die
het uitgangspunt vormt voor een boekuitgave en een theaterprogramma.
C.
Discussies inspelend op de
actualiteit.
A. Gesprekkenreeks: INDISCH-ZIJN, EEN ONZICHTBARE IDENTITEIT? (werktitel)
De Rode Hoed stelt zich voor een paar seizoenen lang consequent een zo breed mogelijk palet van ‘bekende’ Nederlandse persoonlijkheden met een Indisch verleden of Indische achtergrond, van de eerste, tweede, of zelfs derde generatie, te bevragen op hun herkomst, op hun waarden en normen, hun traditionalisme, hun verloren of herwonnen habitat: schrijvers, politici, journalisten, acteurs, kunstenaars, wetenschappers. Te denken valt aan mensen als: Adriaan van Dis, de gebroeders Schneider (Eric en Carel, de laatste beter bekend als F. Springer), cultureel antropoloog Ronald May van psycho-medisch centrum Parnassia, Pien Hazenberg (schilder), Hella Haasse, Hariët Ferdinandus (directeur Stichting Pelita), Marion Bloem, Ricci Scheldwacht (journalist HP/De Tijd), Jeroen Brouwers, Lydia Zalm (echtgenote van VVD-voorman Gerrit), Wieteke van Dort, Anneloes Timmerije (auteur van o.a. ‘Indisch zwijgen’), Esther Wils van ‘Het Indisch Huis’, Paula Gomes, Alfred Birney (‘Oost-Indische inkt’), Rocky Tuhuteru, Willem Nijholt, Jan Kees Wiebenga (politcus/voorzitter Het Gebaar), Rudy Kousbroek, Erry Stové (voorzitter Pelita), Theodor Holman, wetenschapper Rick Wolf (IMES), Esther Captain, enz.enz.
Teneinde een beeld te krijgen van overeenkomsten en verschillen onder Indische Nederlanders en daarmee en daardoor een aanzet te geven tot een betere beeldvorming.
In de gesprekken zal het
gaan om vragen als:
·
Waar komt de ‘Indo’ vandaan?
(oorsprongsmythe)
·
Wat zijn de verhalen in jouw groep?
·
Is er een Indische identiteit? (Wat
is Indisch-zijn?)
Zo ja, waar bestaat dit voor jou uit?
Zo nee, waarom niet?
Is er een Indische cultuur?
En zo ja: wat is typisch voor Indische cultuur?
Hoe beleef je Indisch-zijn?
Wat betekent Indisch-zijn?
Zijn totokkers uit Indië ook Indisch?
·
Wat heeft Indische cultuur
toegevoegd aan de Nederlandse (denk aan de taal, eetcultuur!).
·
Indisch-zijn is geen nationaliteit,
wat kun je er verder mee?
·
Hoe verhoudt Indisch-zijn zich ten
opzichte van het Nederlanderschap?
·
Waar hoor je bij?
·
Heeft Indisch-zijn een toekomst?
(Zijn er bv. Indische jongeren?)
·
In hoeverre en hoe kan de Indische
cultuur of identiteit behouden blijven?
·
En als een soort knuppel in het
hoenderhok: moet de Indische cultuur behouden blijven?
De gesprekken in De Rode Hoed kunnen worden opgeluisterd met relevante muziek en Indische hapjes, zonder dat dit nu het karakter zal hebben van een pasar malam. Want dat wordt al genoeg en voortreffelijk gedaan.
B. BOEK EN THEATERPROGRAMMA
Voor de vastlegging en
overdracht van het culturele erfgoed wordt aan een breed scala van ‘Indische
mensen’ gevraagd een verhaal te schrijven n.a.v. de vragen die in de
gesprekkenreeks aan de orde komen. Dit kan thematisch gerangschikt worden. In
het opzetten hiervan valt een samenwerking te overwegen met Wim Willems,
verbonden aan het Institute for Migration and Ethnic Studies (IMES) van de
Universiteit van Amsterdam, die diverse studies heeft gepubliceerd over de
historie van en politieke aspecten rond ons Indische verleden en de Indische
Nederlanders. Of met Bert Paasman, de nieuwbenoemde bijzonder hoogleraar
koloniale en postkoloniale literatuur- en cultuurgeschiedenis (ingesteld aan de
UvA namens het Indisch Herinneringscentrum ‘Het Indisch Huis’).
De verhalen worden deels verwerkt in een bundel voor publicatie, en dienen deels
als uitgangspunt voor een theaterprogramma, dat in 2005 als slotapotheose van
dit hele project de première en een aantal voorstellingen zal beleven in De Rode
Hoed. Voor de ontwikkelings- en productiekosten wordt Stichting Het Gebaar om
subsidie gevraagd, maar de voorstelling zal zich na de première en de
voorstellingen in DRH verder zelf moeten kunnen ‘bedruipen’.
C. ACTUELE DISCUSSIES
Tenslotte stelt De Rode Hoed voor eens per jaar een publieksdebat te organiseren
over een heet hangijzer onder Indische Nederlanders. Dat kan gaan over
discriminatie, slachtofferschap, of wat de actualiteit verder ingeeft.
Doelgroepen
Naast de Indische Nederlanders wil De Rode Hoed een zo breed mogelijk publiek aanspreken en bereiken. Hoewel de Indische Nederlanders in Nederland qua migratie in de afgelopen eeuw de oudste geschiedenis hebben en zij een niet weg te denken onderdeel van de Nederlandse bevolking uitmaken, is nog steeds en misschien opnieuw niet echt duidelijk wie of wat een Indische Nederlander is. Wat te denken van het volgende, authentieke, voorval: een journalist levert op zijn redactie een artikel in waarin hij en passant spreekt van Indische mensen. Dit wordt hypercorrect veranderd in Indonesische mensen. Als hij tegenwerpt dat ‘Indisch’ in dit geval juist is, wordt hij pas geloofd als een ‘witte’ collega hem bijvalt.
Amsterdam, 27 november 2002
http://www.rodehoed.nl/
De Rode Hoed
Myrle Tjoeng
Keizersgracht 102
1015 CV Amsterdam
Uit de zak van de Tjelana Monjet
NIEUW-INDISCH
Nieuw-Indisch: meer aandacht in de media voor de indische cultuur
Kamus Elektronik Bahasa Indonesia
INDOWEB
community voor
indo's op het i-net
Bona Ni Pasogit
Batakse stammen
