COLOFON
mei 2003
Bezuinigingen
Voorspelbare Perkaras
Amanda´s Laatste Kans
Nog meer reacties
Dat is me toch
wat
Niod-column
Lilian Ducelle over Indisch in de aanbieding
Mislukte informatie over Tweede Gebaar
Verslag open discussies over BHO
Bespreking achterstelling in BHO
Discussiemiddag over Het Tweede Gebaar, een farce
Brief INOG aan Indisch Platform
Verslag vijfde Jembatanforum dd 9 november
Verslag Perkara-forum 22 oktober
Moderne boekhandels in Jakarta
Open brief aan voorzitter klankbordgroep
Indisch Platform is niet verantwoordelijk
Jembatanreactie op Jan de Kleyn
BOEKEN:
Tjimahi
Steijlen
Maleo
Gesignaleerd
juni 2002
Standpunt ambassadeur Abdul Irsan
Symposium
13 april 2002
SIERKANLEZING
´INDISCH IN DE AANBIEDING´
Lilian Ducelle
Zaterdag 20 september 2003, 15 uur
Plaats: De Sierkan
TOEGANGSPRIJS € 4,00
(Adres: hoek Stadhouderslaan en A.Heinsiusstraat, tegenover het
Haags Gemeentemuseum; te bereiken vanaf Centraal Station: bus 4 of tram 17,
vanaf station Hollands Spoor: tram 10)
Lilian Ducelle schreef de volgende inleiding:
"Is ´Indisch´ een gewone aanduiding, is het een aanbeveling of juist bedoeld
als waarschuwing niet teveel van prestaties te verwachten? Blijft de vraag of je
als Indo goed kan/mag presteren zónder het etiket Indisch op je voorhoofd te
plakken?
Zijn we na een halve eeuw in Nederland nu eindelijk zo ver geïntegreerd dat we
kunnen functioneren en presteren zonder eeuwig en altijd het vaandel van
´Indisch zijn´ te zwaaien?
Ligt hier niet een vleugje zelfdiscriminatie aan ten grondslag?
´Zo zie je maar weer wat een Indo kan, al is hij maar een Indo´.
Komt dat omdat we in Nederland nog altijd over het hoofd worden gezien? Wanneer
komt een Indisch gezicht op televisie, musici, wetenschappers, kunstenaars?
Nederland kent maar tien bekende Indische Nederlanders en daar houdt het mee op.
Door gebrek aan goede kritiek, aan waardering, aandacht van buitenaf, ontstaat
devaluering van het begrip ´Indisch´.
Waar blijft een Indisch Centrum waar streng geselecteerd en goed geëvalueerd
wordt? Zolang dat uit onze eigen kring niet mogelijk is, stouwen we een pakhuis
vol met Indische artikelen.
Tijd om eens uitverkoop te houden, dat schept ruimte en lucht op.
Vandaar de titel van deze discussie ´Indisch in de aanbieding´!
Niet alleen trots, maar ook zelfkritiek en goede prestaties, dát zijn we aan al
de volgende generaties verplicht.
´Indisch zijn´ is echt niet genoeg."
St Vrienden van het Indische Boek:
In gestage stroom lezen wij allerlei berichten die iets melden over het ´indische´.
Zonder dat vooraf goed duidelijk wordt gemaakt wát onder dat begrip valt,
gebruiken drie generaties Indische mensen/Indo´s deze term.
Het kan niet anders dan dat de term - te pas en te onpas, zeggen sommigen - veel
wordt gebruikt in verband met vage begrippen als cultuur en identiteit.
Opmerkelijk is de grote variatie waarin de term wordt gebruikt, zoals:
indische jongen/meisje, indisch eten, indische massage, indische meubels,
indische literatuur, indisch huis, indisch bloed, indisch wonen, indisch
cultureel centrum, indisch worstelen, indisch wetenschappelijk, indisch
platform, indisch zwijgen, indisch tijdschrift etc. etc.
Kortom een opsomming zonder end.
Geen wonder dat de spraakverwarring groot is, al was het alleen maar tussen de
opeenvolgende generaties. Met als gevolg dat een sterke devaluering van het
begrip indisch is te zien.
Daar wordt binnen de eigen kring veel over gesproken en geschreven. Maar door de
´verkokering´ van de Indische bevolkingsgroep lijkt het of de verschillende
groepen min of meer contactloos naast elkaar voortschuifelen. Ook dat is geen
nieuwe constatering.
De Vrienden van het Indische Boek hebben vier jaar geleden in het ICC te
Zoetermeer ook al eens een discussiemiddag over indische kunst en cultuur
georganiseerd, de tijd lijkt rijp om ditmaal het indische als lokkertje in de
aanbieding te doen.
Uit een interview door Martin Schouten (HP/DeTijd, 23-08-2003) met Lilian
Ducelle
[...] Ze had het niet zo op, zei ze, op die herdenkingen. Ze was een keer naar
dat monument wezen kijken, en die ene keer was voor haar wel genoeg. Wat haar er
onder meer niet aan bevalt, is dat het door de Indische gemeenschap is
afgebedeld van de Nederlandse regering. Terwijl er toen vierhonderdduizend
Indo´s in Nederland waren, en als een kwart daarvan nu eens vijf gulden had
gestort, hadden we het zelf kunnen bekostigen. Indische mensen hebben in
Nederland twee dingen geleerd: hoe ze de kachel moeten aanmaken en hoe ze moeten
bedelen. Wordt ze knettergek van. Waar is onze trots?
[...] Als journalist heeft ze leren relativeren, zegt ze. Ze is aan het front
geweest tijdens de politionele acties. "Daar sneuvelden Nederlandse soldaten,
werd er gezegd, maar die soldaten sneuvelden niet zomaar. Die werden eerst
gemutileerd en dan afgeslacht."
Wie wilde dat weten?
Achter de officiële werkelijkheid zit altijd de echte werkelijkheid en in Den
Haag ziet ze alleen maar iets waar ze weinig mee heeft. "Wat nu gebeurt, is
een showing off: kijk, wij hebben ook een oorlog gehad en ook een bevrijding.
Maar als ik langs het park loop en vraag aan een voorbijganger waarom die
dranghekken daar staan, krijg ik te horen: er zal wel een popfestival zijn."
Uit de zak van de Tjelana Monjet
NIEUW-INDISCH
Nieuw-Indisch: meer aandacht in de media voor de indische cultuur
Kamus Elektronik Bahasa Indonesia
INDOWEB
community voor
indo's op het i-net
Bona Ni Pasogit
Batakse stammen
