COLOFON
mei 2003
Bezuinigingen
Voorspelbare Perkaras
Amanda´s Laatste Kans
Nog meer reacties
Dat is me toch
wat
Niod-column
Lilian Ducelle over Indisch in de aanbieding
Mislukte informatie over Tweede Gebaar
Verslag open discussies over BHO
Bespreking achterstelling in BHO
Discussiemiddag over Het Tweede Gebaar, een farce
Brief INOG aan Indisch Platform
Verslag vijfde Jembatanforum dd 9 november
Verslag Perkara-forum 22 oktober
Moderne boekhandels in Jakarta
Open brief aan voorzitter klankbordgroep
Indisch Platform is niet verantwoordelijk
Jembatanreactie op Jan de Kleyn
BOEKEN:
Tjimahi
Steijlen
Maleo
Gesignaleerd
juni 2002
Standpunt ambassadeur Abdul Irsan
Symposium
13 april 2002
In de Telegraaf van 18 oktober 2003 stond een interview met de voorzitter Stichting Vervolgingsslachtoffers Jappenkamp Jan de Jong:
In dit interview spreekt ex-jachtvlieger De Jong zich uit voor
het staken van het gebakkelei tussen de driehonderd Indische verenigingen van
allerlei snit.
Op zich is de verdeeldheid een getrouwe afspiegeling van die in de Nederlandse
samenleving, niets nieuws onder de zon dus.
Maar dat geldt niet voor De Jong die gemakshalve een telling hanteert die bij
elkaar voegt organisaties voor Indisch sjoelbakken tot Indische schoolreünies en
Indische belangenbehartigers. Het mag natuurlijk, zoals je appels met peren qua
aantal kunt vergelijken.
Zijn conclusies zijn merkwaardig te noemen: het js bekend dat de SVJ een
´aparte´ regeling wenst voor de ´binnenkampers´ op het moment dat de individuele
uitkeringen van Het Gebaar aan de orde waren.
Nu dat gedeelte van Het Gebaar (financieel) is afgewikkeld, ontplooit de SVJ een
nieuw plan.
M.a.w. als men stopt met al dat gedoe over perkaras en onderlinge ruzies en de
koppen bij elkaar steekt, zal de ´Indische gemeenschap´ veel sterker staan in
overleg met de overheid.
Vertaald: als de Nederlanders nu hun onderling gekrakeel staken en
gemeenschappelijk de verschillende organisaties bij elkaar vegen, dan zal het
voortaan goed gaan met dit land. Simplistischer kan het niet.
Wat De Jong nu voorstelt is de Indische Nederlanders op te delen in vier
groepen:
- Zij die in het Jappenkamp zaten
- Zij die erbuiten bleven
- Zij die leden onder de bersiap
- Zij die als Warga Negara Indonesia (WNI) in de republiek achterbleven.
Uiteraard wordt niet bij verteld hoe dat is in te richten.
Wie zijn de potentiële ´slachtoffers´ van de bersiap, of hoe gaat dat met WNI´s
die weliswaar in de republiek bleven, maar opklommen tot officiersrangen in de
TNI, of bij de Indonesische overheid?
M.a.w. De Jong creëert een paar nieuwe categorieën die meteen in de clinch raakt
en in werkelijk onsmakelijke discussies komt. In discussies b.v. welke categorie
´erger´ zou hebben geleden, de vergelijkende hamvraag of Dachau ´erger´ was dan
Sobibor.
Dat betekent dus ook dat er afspraken en regels met de overheid gemaakt moeten
worden, waar een te voorspellen guerilla om zal ontstaan.
Het lijkt een zinloos plan en het zou de SVJ sieren hun eigen financiële zaken
beter en doorzichtiger op orde te stellen.
-
Dalang Mabuk
Uit de zak van de Tjelana Monjet
NIEUW-INDISCH
Nieuw-Indisch: meer aandacht in de media voor de indische cultuur
Kamus Elektronik Bahasa Indonesia
INDOWEB
community voor
indo's op het i-net
Bona Ni Pasogit
Batakse stammen
