COLOFON
mei 2003
Bezuinigingen
Voorspelbare Perkaras
Amanda´s Laatste Kans
Nog meer reacties
Dat is me toch
wat
Niod-column
Lilian Ducelle over Indisch in de aanbieding
Mislukte informatie over Tweede Gebaar
Verslag open discussies over BHO
Bespreking achterstelling in BHO
Discussiemiddag over Het Tweede Gebaar, een farce
Brief INOG aan Indisch Platform
Verslag vijfde Jembatanforum dd 9 november
Verslag Perkara-forum 22 oktober
Moderne boekhandels in Jakarta
Open brief aan voorzitter klankbordgroep
Indisch Platform is niet verantwoordelijk
Jembatanreactie op Jan de Kleyn
BOEKEN:
Tjimahi
Steijlen
Maleo
Gesignaleerd
juni 2002
Standpunt ambassadeur Abdul Irsan
Symposium
13 april 2002
Hoe groot is een slok op een (giftige) borrel?
Er duiken steeds weer nieuwe ideeën op v.w.b.
het verdelen van € 16 miljoen, die moeten worden besteed aan collectieve doelen.
Dat is goed, zo krijgt de Indische gemeenschap de kans om in elk geval inspraak te
hebben bij het uittekenen van de criteria door
de klankbordgroep o.l.v. Els
Lubbers.
Nu is tijdens de Pasar malam besar van 1999 een
enquete gehouden onder
de bezoekers.
Dit was de vraag Als de overheid geld vrijmaakt voor Indische zaken, wat
heeft dan uw voorkeur (u mag max. 3 opties kiezen)? En dit waren de
resultaten:
1 - Indische bejaardentehuizen en specialistische ouderenzorg (gekozen door
71% van de geënquêteerden)
2 - Indische cultuur, in het bijzonder scheppende kunsten: muziek, theater, dans
en beeldende kunst (48%)
3 - Hulp aan oorlogsgetroffenen inclusief na-oorlogse generatie door middel van
specialistische hulpverlening en waar nodig aanvullende uitkeringen (45%)
4 - Indisch erfgoed: musea, archieven, voorlichting en educatie (41%)
5 - Herdenken van de Japanse bezetting van Nederlands Indië (monumenten,
herinneringscentrum, voorlichting, educatie) (29%)
Kort gezegd: een duidelijke voorkeur voor de zorgsector, gevolgd door
culturele bestemmingen. Ofschoon de enquête drie jaar geleden werd gehouden, kan
met recht - gezien de vele geluiden die nu in eenzelfde richting gaan - gesteld
worden dat de conclusies dezelfde zijn gebleven.
Over het standpunt dat in eerste instantie werd ingenomen door het Indisch
Platform, schreef Dalang
Mabuk in hetzelfde jaar een
commentaar, waarin de cijfers staan welke -
opgesteld door
Pelita
- een claim vormden tijdens de onderhandelingen met het kabinet Kok, over Het
Gebaar.
Hieronder nogmaals een overzicht van de cijfers betreffende de zorgsector:
(NB: Zoals bekend is deze begroting niet overgenomen in de later volgende
onderhandelingen, de tabel geeft een inzicht in werkelijk te begroten posten
t.b.v. de zorgsector.)
| PROJECT | EENMALIG | JAARLIJKS | EXPLOITATIE |
| maatschappelijk werk etc. | 5 750 000 | 143 750 000 | |
| sociale activering/netwerkontwikkeling | 550 000 | 15 750 000 | |
| 2e tranche ziekenhuisbedden | 15 000 000 | ||
| 49 verzorgingsplaatsen | 2 600 000 | 65 000 000 | |
| 13 plaatsen Rumah Saya | 800 000 | 20 000 000 | |
| nieuwbouw Raff | 7 500 000 | ||
| Indische 'meerkosten' verpleging | 750 000 | 18 750 000 | |
| onderzoek zorgbehoefte | 350 000 | ||
| woonzorg complex Pelita | 6 000 000 | 1 642 500 | 41 062 500 |
| woonzorg Bersama Kuat | 1 000 000 | 450 000 | 11 250 000 |
| zorg/service abonnementen | 315 000 | 7 875 000 | |
| toegankelijkheid verbetering | 1 600 000 | 790 000 | 19 750 000 |
| deskundigheidsbevordering | 100 000 | 2 500 000 |
Dalang Mabuk vroeg zich toen ook al af óf deze voorzieningen niet ´gewoon´
uit de algemene middelen, o.m. via de AWBZ, zouden moeten worden
bekostigd. Daar is vanuit de ministeries (VWS en Sociale zaken), noch uit de
monden van de toenmalige parlementaire woordvoerders [waaronder ´Indische
slangenkuil´ Bert
Middel (PvdA), die niet terugkwam in de Tweede Kamer, zoals
Els (Meijer) Lubbers (VVD) die nu
voorzitter is van de z.g. klankbordgroep voor de tweede kamer van
Het Gebaar] afdoende op geantwoord.
Niemand zal immers volhouden dat het redelijk is om bejaarden uit afwijkende
bevolkingsgroepen (Surinamers, Antillianen, Turken, Marokkanen, Molukkers)
tussen autochtone Nederlandse groepen van de bejaardenvoorziening te plaatsen.
Zeker als er sprake is dat ouder wordende mensen problemen gaan krijgen vanwege
hun oorspronkelijke taal, cultuur en adat.
Die extrakosten worden in onze samenleving ´gewoon´ gedragen door b.v. de
AWBZ.
Rekensommetje
Voegt men de bovenstaande begroting bij wat recente ervaring in een stad ter
grootte van Alkmaar, dan rijst de vraag of de Indische achterban niet bezig is
door de koek te verdelen op louter emotionele gronden, haar uitgangspositie
onderuit te halen?
´n Zeer globale kostenberekening leert dat alleen al de initiële kosten, uitgaande van 300 plaatsen al ruim de hoogte van het collectieve gebaar tweemaal overtreft.
Voeg daarbij de terugkomende structurele kosten, dan wordt duidelijk dat zélfs met storting van € 16 miljoen voor Indische bejaardenzorg, de aanloopkosten niet eens kunnen worden gedekt, plus de kosten per plaats (gemiddeld € 300; dat maakt op jaarbasis voor personeel, overhead etc een bedrag van ruim € 100 000 per Indische bejaarde).
Dat kan dus eenvoudig niet, alle goede bedoelingen ten spijt.
Vinger in de pap
Het bovenstaande lezend kan men beter zorgen zo sterk mogelijk - buiten Het
Gebaar om - te staan in de ingewikkelde sociale zorgstructuur in dit land. D.w.z.
door met een Indische ouderenadviesraad, bestaande uit betrokken Indische mensen de doorlopende onderhandelingen tussen overheid,
belangengroepen en verzekeringswezen eventueel bij te sturen.
Dan ga je uit van de bestaande zorgstructuur, mét speciale accenten voor de
eigen doelgroep, met als het ware ´n Indische opfleuring van de bestaande zorgsector.
Dat zou mede een taak kunnen zijn voor initiatieven vanuit het
Indisch Platform,
misschien kan die koepel zich zo rehabiliteren voor alle uitglijers in het
verleden.
Cultuur
Het ligt voor de hand om - gesteund door de uitkomst van de hierboven bedoelde
enquête - alle aandacht te schenken aan nummer twee van de lijst de scheppende
Indische kunstenaars. Met als hoofdopdracht dat onderzocht zal worden welke
elementen van ´Indische cultuur´ (waaronder dus ook een goede afbakening
wat men daaronder verstaat) de moeite waard zijn om verder artistiek te worden
ontwikkeld in samenhang met de elementen van Europese cultuur.
Dalang Mabuk is niet alleen in zijn momenten van delirium een sterke voorstander
van deze laatste optie.
Waarschijnlijk is dit ook de laatste keer dat een dergelijke kans zich aandient
bij de Indische gemeenschap. En op een of andere wijze zal die gemeenschap
zichzelf moeten leren profileren, in het desnoods arrogante zelfbewustzijn dat
Indische mensen, Indo´s, op zijn minst even grote creatieve talenten meedragen,
als élke andere bevolkingsgroep
Het is nu eenmaal makkelijker te bewijzen dat die Indische cultuur er wél
degelijk is, dan aan te tonen dat ´ie er niét is.
Warga Negaras
Tenslotte, de veronderstelling dat
warga negaras per definitie behoren tot de gedepriveerde ex-Nederlanders, is een
misvatting. Met name in Indonesië zijn er nogal wat mensen uit deze categorie
die hoog gestegen zijn in hun vak, van minister tot filmster en van
artsspecialist tot zakenman/vrouw.
Desalniettemin bestaat een grote groep die op een of andere wijze de boot heeft
gemist en nu in vaak kommervolle leefomstandigheden het hoofd boven water
probeert te houden. Het in Nederland bestaande vangnet geldt niet voor deze
mensen, maar zal - desnoods onder de hoogst denkbare druk uit de Indische
samenleving, hier - in een soort reparatiewetgeving moeten worden afgedwongen.
Onze rechten zijn eenvoudig dezelfde als die van deze mensen
Niets uit zieligheid, niets daarvan, afgedwongen als recht! Eens was er een
vakbondsleider, Herman Bode, die de historisch woorden sprak ´Willen we naar de Dam?! - Dan
gaan we naar de Dam!´
Welke Indo heeft de branie; hè Tweede Generatie?
Mau kemana?
- Dalang Mabuk
REACTIE:
LEES HIER
Uit de zak van de Tjelana Monjet
NIEUW-INDISCH
Nieuw-Indisch: meer aandacht in de media voor de indische cultuur
Kamus Elektronik Bahasa Indonesia
INDOWEB
community voor
indo's op het i-net
Bona Ni Pasogit
Batakse stammen
