|
ARCHIEF

Hier klikken
Afgang van een feestje
Overzicht uit de kranten
VOC:
Wat vieren?
Reacties
Standpunt ambassadeur Abdul Irsan
Symposium
13 april 2002
Trouw
interview
KNIL Mythe
Warga-negara:
Het Gebaar
8 maart Forum
Samenwerking
ICC en IH
Poncke Princen Overleden
VIP Interview
Swaving: Maatje Dies
Slavernijmonument
Usman Santi (PvdA)
Kant en klaar
Treffend taalgebruik
Schlechter: Tokeks
British Library
Schumacher: Recensies
Deetman: Boeken
Verslagen bijeenkomsten
AGENDA
Ingezonden
| |
WARGA NEGARAS EN HET GEBAAR
Pierre Bovens van HALIN en ikzelf zijn al
geruime tijd bezig om een oplossing voor de warga negaras te vinden. Je hoort en
leest nu overal allerlei figuren die oproepen om brieven, faxen en e-mails naar Het Gebaar te sturen. Stichting Het Gebaar is echter slechts een
statisch uitvoeringsinstrument om het reglement volgens de letter uit te voeren,
als was het een dwarsdoorgebakken kleitablet. Van die kant valt geen soelaas te
verwachten. De kentering zal van de politiek moeten komen. Onze juridische
bezwaar- en beroepsprocedure is in principe gedoemd om te mislukken, aangezien
de
Stichting Het Gebaar alleen precies het reglement dient uit te voeren. Als er in het reglement staat
dat een persoon uit Indië/Indonesië vertrokken
moet zijn, dan moet hij ook vertrokken zijn, punt uit.
Wat wij echter boven
water willen krijgen is Waarom deze voormalige landgenoten, die als
Nederlander dezelfde problemen als alle (Indische) Nederlanders destijds hebben
meegemaakt, eigenlijk vertrokken hadden moeten zijn?
Dat achtergebleven toenmalige landgenoten, (Indische) Nederlanders en
ex-Nederlanders (warga negaras) als enige groep van Het Gebaar buitengesloten
werden, is feitelijk geheel aan het Indisch Platform (IP) toe te rekenen. Het IP
had nooit akkoord moeten gaan met de uitsluiting van alléén deze
groep.
Overigens had het IP aanvankelijk zelfs het voornemen om alle niet naar
Nederland geëmigreerden en ook de Molukkers, buiten te sluiten, ook al proberen
zij dat nu bij hoog en bij laag te ontkennen. Een en ander ging dan gepaard
onder de zogenaamde 'Kille Ontvangst in Nederland'-theorie. Ik schreef hier
eerder uitgebreid over, zoals in mijn laatste artikel: 'Omdat
Zij Niet Vertrokken Zijn!'.
Dat de regering de warga negaras heeft buitengesloten valt haar ambtenaren
misschien niet eens zo sterk aan te rekenen, want wat weten deze Hollanders nu van wigru negoeroes, wogro nagiries, wagro nobaras of
Nono Geba(a)ras?
Het is echter hoogst kwalijk dat het IP, dat toch immers zoveel over Indische
zaken weet, de warga negaras niet alsnog binnenboord gehaald heeft. Dit is
bijna als kwaadwilligheid te bestempelen. Het IP voerde de besprekingen met
de Nederlandse regering en het IP zat ook in de Werkgroep Van Heemskerck die Het
Gebaar voorgekookt heeft.
Stichting Het Gebaar dat het reglement van Het Gebaar nu moet uitvoeren is
helemaal niet bij machte om zélf iets aan het reglement te wijzigen. Dat
echter het bestuur van stichting Het Gebaar overigens zélf niets aan het
reglement zou willen wijzigen - ook al zou zij dat mogen - is haar overigens wél
aan te rekenen.
Het bestuur van Stichting Het Gebaar, dat is samengesteld uit
personen die niets met de Werkgroep Van Heemskerck van doen gehad hebben en
slechts het door de Werkgroep Van Heemskerck (samen met de landsadvocaat)
opgestelde reglement dient uit te voeren, interpreteert zowel het reglement
zeer star, als zij anderzijds in haar afwijzingsproza stelt 'dat het reglement
in wezen juist opgesteld is'.
Nu komen we dan toe aan de grote vraag; Waarom Moesten Zij Dan Vertrokken
Zijn?
Het antwoord hierop durft niemand te geven.
Doen zij niet mee omdat zij
Nederlanders van een mindere soort waren of (geworden) zijn? Of omdat zij Ponke
Prince-achtige landverraders zijn? Roept u maar, mijne heren van het grote
verstand! Het enige dat men echter uit de strot kan krijgen is steeds: ´Zij
Doen Niet Mee, OMdat Zij Niet Vertrokken Zijn!
De bezwaar- en beroepsprocedure tegen de zelfgenoegzame Stichting Het Gebaar, is dus bedoeld om voor de rechter
de wijze zinnen uit te laten spreken: ´Wij van de Stichting Het Gebaar vinden
dat de warga negaras terecht buiten het in die zin opgestelde en door ons
toegepaste reglement vallen, omdat.......
WAAR PRATEN WIJ NU EIGENLIJK OVER?
Hoeveel warga negaras en nog steeds de Nederlanderse nationaliteit
bezittende (Indische-)Nederlanders
zijn er nu feitelijk nog in leven?
Uit de officiële gegevens blijkt dat er 31.000
personen op 27-12-1951 als warga negara geregistreerd waren, conform de op
27-12-1949 bij de soevereiniteitsoverdracht ingegane bepalingen van de
zogenaamde 'Toe scheiding van landgenoten overeenkomst'. Naderhand werden alsnog
meer Nederlanders, veelal gedwongen door de (werk)omstandigheden, Indonesisch
staatsburger (Warga Negara Indonesia: WNI). Hoeveel dit er waren weet ik echter
(nog) niet.
Uiteindelijk kwamen er later zeker meer dan 25.000 personen alsnog in het kader
van het spijtoptantenbeleid naar Nederland.
Uit de losse pols durf ik te schatten dat - rekening houdend met het feit dat
velen al overleden zijn en dat er naderhand zeker ook veel warga negaras naar
andere landen getrokken zijn - zeker niet meer dan 2.000 voormalige
landgenoten zich nog in Indonesië bevinden.
Uit de cijfers van HALIN, HABINI
(*),
ANMF en HECALI valt namelijk op te
maken dat in totaal zeker niet meer dan 1.250 behoeftige ex-landgenoten door hen
tezamen worden bediend.
Er zijn zeker ook nog niet-behoeftige ex-landgenoten in Indonesië overgebleven,
zoals (ex-) minister Joop Avé. Hieronder vallen bijvoorbeeld ook inmiddels
gepensioneerde militairen, die op aandrang van Nederland vanuit het KNIL
toetraden tot het Indonesische leger, TNI.
Nou én? Zij waren destijds Nederlander en
streden voor God, Koningin en Vaderland!
De hier en daar geopperde slimme opmerking dat het gehele bedrag van Het
Gebaar, 350 miljoen gulden, aan de behoeftige warga negaras toegekend had moeten
worden, slaat natuurlijk als een tang op een varken: 350.000.000 / 1.250 zou
namelijk 280.000 gulden per behoeftige warga negara betekend hebben!
Exit dus met die onzin!
De 35 miljoen van de collectieve gelden geheel bestemmen voor de warga negaras
zou 28.000 gulden per persoon opleveren, dus ook exit met dié onzin!
WAT ZOU ER NU EIGENLIJK WÉL MOETEN GEBEUREN?
Uitgaande van de feiten:
1. dat enerzijds 'genereus' gesuggereerd wordt om 'als een groots Eigen
Gebaar van de Indische gemeenschap' een deel van de 35 miljoen bestemd voor collectieve
projecten t.b.v. de warga negaras te bestemmen, maar dat dit onzin is,
2. dat anderzijds gesuggereerd wordt om de gehele 35 miljoen aan de warga
negaras te geven, maar dat dit helemaal onzin is (zie hierboven),
3. dat vrijwel iedereen die al of niet Het Gebaar krijgt, zegt dat warga negaras
ook in aanmerking zouden moeten komen en dat er daartoe veel verzoeken aan
Stichting Het Gebaar gestuurd worden,
4. dat veel initiatieven worden ontplooid om personen hun ontvangen gebaar
(deels en op persoonlijke titel) voor de warga negaras te laten bestemmen,
5. dat hier en daar extra geld verzameld wordt voor de warga negaras,
6. dat naar alle waarschijnlijkheid zeker niet meer dan 100.000 personen Het
Gebaar van 3000 gulden zullen krijgen i.p.v. de aanvankelijk verwachte 115.000
aanvragers en er dus zeker minimaal 50 miljoen gulden van de 350 miljoen gulden
zal overblijven, en dat iedereen dan nog een nabetaling van zeker 500 gulden kan
verwachten.
Gezien de hier bovenstaande
feiten
lijkt het mij toch niet onmogelijk dat de geschatte
niet meer dan tweeduizend - al of niet behoeftige - voormalige landgenoten die nog in
Indonesië in zijn, uit de resterende vijftig miljoen gulden ook hun gebaar
zouden kunnen ontvangen.
Als de 350 miljoen door 102.000 gedeeld wordt, zou
nu iedereen ruim 3400 gulden
kunnen krijgen, zodat de geschatte nabetaling op basis van oorspronkelijk 100.000 personen,
met maar honderd gulden zou dalen, van 500 naar ruim 400 gulden.
Misschien zijn er iets meer dan 2000 personen, maar zoals het nu uitziet, zijn er
minder dan honderdduizend toe te kennen aanvragen, dus wat is dan nu eigenlijk het
probleem?
En indien de regering zou vinden dat hierdoor de uitvoeringskosten
naar haar idee te hoog zouden worden, wat let haar dan om de 'aanvankelijk
toebedeelde' ontvangers van Het Gebaar te vragen of zij vanwege de warga negaras
misschien genoegen zouden willen nemen met een nabetaling van 400 gulden of iets
minder dan 400 gulden?
(Zie berekening hieronder **)
Het probleem kan dan toch niet meer zijn dat niet-armlastige personen zoals
Joop Avé en rijke ex-generaals geld krijgen, óf dat de arme sloebers het niet aan zouden kunnen om
plots met 'zulk een fortuin' verblijd te worden, gezien het feit dat zij tussen
autochtone Indonesische sloebers wonen?
En het probleem zal toch zeer zeker niet
kunnen zijn dat de 'huidige ontvangers' van Het Gebaar bezwaar zullen hebben om
iets minder nabetaald te krijgen?
NB:
Ik zal dit verhaal ook toesturen aan het ministerie van VWS en de politiek
verantwoordelijken in Nederland met het verzoek een aanpassing van het reglement
van Het Gebaar te bewerkstelligen om daarmee tevens Stichting Het Gebaar te
vrijwaren van antwoord te moeten geven op de knellende vraag;
Waarom
moe(s)ten nu eigenlijk warga negaras vertrokken zijn?
Namens Actiegroep Jembatan
(**)
AANVULLENDE BEREKENING
Bovenop de 350 miljoen gulden komt nog de rente, inclusief die over de 35
miljoen.
Mogelijk zal er een bedrag van 10 miljoen gulden bij de 350 miljoen geteld
kunnen worden.
Het Gebaar wordt dan 360 miljoen / 102.000 = 3.530 gulden per persoon.
De nabetaling dus 530 gulden.
Uitgaande van bijvoorbeeld maximaal 95.000 personen (inclusief warga negaras)
levert 3.790 per persoon op en een nabetaling van 790 gulden.
REACTIE HALIN
(Voor andere artikelen van Peter de Ridder,
zie de website van SBPB)
(*) Habini
Mrs. Henny Neys / ANMF
549 Ellesmere Drive
Walnut Creek, CA 94598
USA
Home phone: 925-939-7128
| |
Bezoekers-statistieken
LINKS

Uit de zak van de Tjelana Monjet

BBC: Indonesian Flashpoints


LAYANGAN
12 Indodichters
Sierkan-lezingen
Onze
Plek
NIEUW-INDISCH
Nieuw-Indisch: meer aandacht in de media voor de indische cultuur
Kamus Elektronik Bahasa Indonesia
INDOWEB
community voor
indo's op het i-net
Bona Ni Pasogit
Batakse stammen
|