COLOFON
mei 2003
Bezuinigingen
Voorspelbare Perkaras
Amanda´s Laatste Kans
Nog meer reacties
Dat is me toch
wat
Niod-column
Lilian Ducelle over Indisch in de aanbieding
Mislukte informatie over Tweede Gebaar
Verslag open discussies over BHO
Bespreking achterstelling in BHO
Discussiemiddag over Het Tweede Gebaar, een farce
Brief INOG aan Indisch Platform
Verslag vijfde Jembatanforum dd 9 november
Verslag Perkara-forum 22 oktober
Moderne boekhandels in Jakarta
Open brief aan voorzitter klankbordgroep
Indisch Platform is niet verantwoordelijk
Jembatanreactie op Jan de Kleyn
BOEKEN:
Tjimahi
Steijlen
Maleo
Gesignaleerd
juni 2002
Standpunt ambassadeur Abdul Irsan
Symposium
13 april 2002
De Mythes en bluf rond een minister van Justitie
De Indonesische minister van justitie geeft een interview op
TV en direct ontstaat een enorme deining omdat hij ´Hollanders zou haten´.
Indonesiëkenner
Liem Soei Liong geeft in
een radio-interview met Felix Meurders een
genuanceerd oordeel: RealPlayer File
Over de overtrokken betekenis van Raymond Westerling schreef Peter Schumacher een paar jaar geleden in BLIMBING al n.a.v. De Moors boek ´Westerlings oorlog´.
De NCRV opende een speciaal forum, waar luisteraars hun mening kwijt konden.
Step Vaessen die het gewraakte interview voor de NOS maakte, nuanceerde ook nogeens door de meningen van andere Indonesiërs te melden.
Pak Yusril Mahendra
Medio vorig jaar had ik al een
toevallige ontmoeting met wat familieleden van Pak Yusril in Jakarta, die mij
vroegen om voor hen (met pak Y. op de achtergrond als stille vennoot) Sumatra te
promoten. Dit heb ik gedaan, en op deze wijze heb ik wat meer inzicht kunnen
krijgen hoe Pak Y. en familie opereerden.
Yusril M. is van huis uit een vrome Muslim die na de het vertrek van Rudi
Habibie het niet ver heeft geschopt met zijn partij, ook al vanwege zijn niet
geheel brandschone verleden. Echter... toen Megawati ineens dreigde president te
worden (PDI-P, haar partij, was de grootste), was het Yusril die ineens met een
stel kornuiten, en de welwillende medewerking van Amien Rais en Gus Dur, de
zogenaamde Poros Tengah (Midden Groepering) in het leven riep en daarmee het
voor elkaar kreeg dat Gus Dur president werd.
Immers, Yusril en een grote groep mede Muslim broeders waren ontsteld dat Een
Vrouw (!) dreigde president te worden. Even de Arabische Muslim traditie in
aanmerking nemend, waar de vrouw op de 4de plaats komt (1. Het mannelijke
familiehoofd, 2. De kinderen, mannelijke kinderen eerst. 3. Het vee, de geiten
etc. 4. De vrouw), was het in hun ogen een blamage dat Indonesië, als grootste
Muslim land ter wereld, door een vrouw zou worden geleid!
Dat het later toch weer Mega werd, kwam gewoon omdat Gus Dur ook zo z'n
eigenaardigheden had en Mega werd president omdat ze al als Vice President in de
lijn zat. Goed, dit verhaal gaat dus niet over de ontwikkelingen van de
leiderschap van Indonesië.
Dus Yusril was toen al achterbaks door ineens een Poros Tengah (die nergens in
de wet was beschreven) in het leven riep om Megawati Soekarnoputri te
verhinderen president te worden. Hij werd toen Minister van Justitie en van
Mensenrechten (HAM, Hak Asasi Manusia).
De familieleden waar ik dan zaken mee deed waren dus ook op posities binnen de
Justitie. Yusril's advocaten kantoor die hij oprichtte toen hij in de politiek
ging, had hij aan z'n broer overgedaan om te beheren om de schijn te vermijden
dat er een conflict of interest was. Gelukkig maar dat die broer heel pienter
was want die kreeg immers toch de smeuïge projecten van de overheid.
Anekdote, van die familieleden hoorde ik dat toen Yusril voordat hij Minister
was iets in de orde van Rp. 500.000 per maand verdiende met onderwijs geven op
de universiteit. Nu is Yusril een zeer bekwame man, want hij wist binnen 2 kaar
Ministerschap het toch maar voor elkaar te krijgen om een huis van Rp 10 miljard
contant bij elkaar te sparen. Dit bewijst maar weer dat een godsvruchtig leven
van 5 gebeden per dag wonderen kan doen veroorzaken.
Wonderen
Over wonderen gesproken, ik heb al eens een artikeltje geschreven over
wonderen in Indonesië, zie hiervoor op mijn 'Ramblings' pagina onderaan: ´Indonesia
in a Nuts-Shell´
Wat Westerling betreft, even een stukje van mijn eigen achtergrond. Ik ben in
Januari '42 geboren, en mijn vader werd als scheepvaartman bij de KPM
uiteindelijk direkteur Oost Indonesië. Mijn moeder was van Manado, dochter van
een van de Hukum Besar families, de Warokka familie.
Door mijn vaders positie bij de KPM en mijn moeders bloedlijn hebben wij in het
verleden de politieke ontwikkelingen en personages van dichtbij gekend. Soekarno
is bij ons in huis geweest in Timor Kupang in eind jaren '40, de moeder van Rudi
Habibie is mijn moeders jeugdvriendin, op verzoek van Mohammad Hatta heeft mijn
vader in '49 de eerste Indonesische scheepvaartmaatschappij opgezet, de MKSS in
Makassar, en werd hem bij vertrek van de Nederlanders in '58 door Soekarno
aangeboden om aan te blijven en de gehele leiding van de Indonesische
scheepvaart op zich te nemen, welk aanbod mijn vader niet aannam.
Afijn, toen het incident Westerling zich afspeelde waren wij in Pare-Pare,
vlakbij waar de slachting zich heeft afgespeeld. Toen ik in latere jaren mijn
vader vroeg wat daar nou eigenlijk aan de hand was, heeft hij mij een
onduidelijk antwoord gegeven. Hij kende Westerling en hij kende de rellen en de
opkomst van de Nationalisten in dat gebied. Mijn vader heeft Westerling niet
geheel ongelijk gegeven. De reden daarvoor weet ik niet, echter ik neem aan dat
je dit soort gebeurtenissen van alle ooghoeken moet bekijken alvorens je er een
oordeel over kunt vormen. Dit neemt niet weg dat ik toch enigszins met scheve
ogen naar meneer Westerling kijk, 40.000 mensen (als het waar is, het waren er
inderdaad heel veel) is niet niks om zomaar weg te maaien.
Het eigenaardige is echter dat meneer Yusril, die geboren is na de
onafhankelijkheid van Indonesië, er al een vaste opinie over heeft. En zeg me
nou niet dat je daarover uitgebreid in de geschiedenis boekjes kunt lezen. In
Indonesië kent men geen geschiedenis. Ik heb 2 pleegdochters daar gehad, en al
hun schoolboekjes doorgenomen, en geschiedenis is niet het best gedocumenteerd.
Als we daarover willen praten dan kun je beter zeggen ´De Geschiedenis Van
Indonesië volgens Vader des Vaderlands Pak Harto´. En daar staan leuke verhalen
in jammer genoeg meestal iets bezijden de waarheid.
Betreffende het visumbeleid.
Ik weet nog goed toen dit aan de orde
kwam. Het argument was dat USD 50 per persoon aardig wat deviezen zou opleveren.
DAT was het motief. Welnu, meneer Yusril vond dat Indonesië een van 's werelds
mooiste landen is. En alles wat mooi is moet je dus entree voor betalen. Om een
goede draai te geven aan dit plotsklaps besluit heeft de heer Y. het toen maar
gegooid op de bedrieglijke wijze waarop buitenlanders misbruik maken van de
goedheid van de Indonesische overheid. Volgens de heer Y. misbruikt het grootste
deel van de buitenlanders de vakantie visum om in Indonesië hetzij te werken als
'English Language Teacher' dan wel om te spionneren en negatieve verhalen
te vertellen aan de buitenlandse media! Om deze reden mag men nu slechts 1 maand
verblijven i.p.v. twee maanden, en moet men een entree betalen van USD 50. Stel
je voor, buitenlanders die Indonesiërs de Engelse taal bijbrengen! Foei, dan zou
straks elke Indonesiër het internet op kunnen en artikelen over hun eigen land
lezen, andere dan welke ze in eigen land zelve kunnen lezen.
Nou ja, dat voorstel, in April dit jaar, viel niet zo in goede aarde, want het
hele reiswezen stond ineens op de kop. We hebben net de Bali bom gehad, toen
hadden we de Irak oorlog, en iedereen bleef dus weg uit Indonesië. Nu gaan we ze
ineens wegjagen met een hoge entree! Meneer Y. vond nog dat die entree niet hoog
was. Die buitenlanders bulken immers van het geld? Ja, maar er zijn meer rugzak
toeristen dan rijke die hier komen. Tja, maar DIE zijn het juist die hier gaan
werken met dat visum. En dan gaan ze ook nog eens naar Aceh toe, kijken hoe we
daar onze eigen mensen neerknallen, pardon, overreden om vrijwillig mee te doen
aan onze eenheid. Dus, als ze nu USD 50 moeten betalen en alleen nog maar 1
maand mogen blijven, dan blijven ze wel weg, want dan kunnen ze niet werken. O
ja, die entree geld dus alleen per gebied. Dus als je in die maand toevallig
binnenkomt via Jakarta en daarna naar Palembang (Sumatra) wilt, tja dan moet je
nogmaals betalen, al valt dat nog binnen je 30 dagen... ehhhh?
Maar... je mag dat visum ook direct contant betalen bij binnenkomst in het land,
tenminste als je geen Nederlander bent. Want Nederlanders moeten dat EERST halen
in Den Haag bij de Indonesische Ambassade. Ik heb een hekel aan ze...
Westerling... de naam zegt al genoeg. Wij Oosterlingen zijn heel beschaafd en
hebben een hoger plan van beschaving.
Mensenrechten
Laten we het even over mensenrechten hebben. Meneer Y. gaat in Indonesië dus
ook over mensenrechten. Minister van Justitie en Mensenrechten. Aangezien meneer
Y. zijn verantwoordelijkheden hoog opvat vindt hij dat deze mensenrechten moeten
worden hooggehouden.
Jammer genoeg gaat meneer Y. niet over het leger. En deze entiteit lapt juist
deze mensenrechten aan z'n laars. In 1965, bij overname van het regime door
Suharto, werden 10 duizenden mensen van Chinese komaf ineens uitgemoord. Dit
onder het mom om de opkomst van het communisme de kop in te drukken. Helaas
gebeurde dit alles met medeweten en steun van Uncle Sam's mannetjes bij de CIA,
die neurotisch waren waar het communisten betrof. If it looks like a duck,
walks like a duck and talks like a duck then it must be a duck. It it looks like
a Chinese, walks like a Chinese and talks like a Chinese then it must be a
communist?
Afijn, toen deze massale slachting voorviel (nota bene onder eigen volk!) was
meneer Y. misschien net op vakantie in de binnenlanden van Sumatra?
Toen onder het regime van president Suharto tienduizenden Acehers werden
afgeslacht, vermoord en in massagraven gegooid door het bezettende eigen leger,
was er geen haan die er naar kraaide. En meneer Y. was toen misschien ook op
krokus vakantie.
In de Molukken hebben geloofsstrijd (SARA) vreselijk huis gehouden. Van huis uit
zijn de Molukken Christenen. Echter door de vele migraties die de overheid
stimuleert, zijn er inmiddels vele Muslims in de Molukken. De Muslims en
Christenen hebben het altijd goed met elkaar kunnen vinden, totdat ineens de
Islam veel agressiever op de voorgrond kwam treden na het bewind van Suharto. De
Muslim partijen wilden graag aan de macht en stookten aan alle kanten het vuur
op. De resultaten zijn in de Molukken en in Poso (Midden Sulawesi) heel
duidelijk te zien geweest. Ook hier zijn duizenden mensen omgekomen en
tientallen duizend dakloos.
In Irian Jaya wordt omwille van de goudmijnen het land omgebouwd tot een grote
mijn. De lokale bevolking krijgt hiervoor niets terug. Land wordt afgenomen en
kapot gemaakt en de bevolking wordt er zelf niet beter op. De heer Suharto heeft
destijds de mijn concessies weggegeven aan Freeport (destijds een kleine
onderneming, nu een van 's werelds grootste goudmijn industrieën) tegen een
kleine vergoeding, 10% aandelen in de opbrengst.
De lokale bevolking die niet blij is met de regeling wordt onderdrukt. Hooguit
kan men de kinderen van vrouwelijk geslacht als prostituee verkopen.
Maar, natuurlijk is Pak Yusril in beide gevallen hierboven even vergeten wat er
hier aan de hand is m.b.t. mensenrechten?
Pak Yusril heeft het ook inderdaad over de gelijkheid van religie zoals wordt
genoemd in de grondwet. De 5 hoofd religiën zijn in het oog van de wet gelijk,
alhoewel er een bij is die wat gelijker is dan de andere 4.
Hoewel de geloven gelijk zijn is de Islam iets gelijker, want die heeft haar
eigen wetgeving met betrekking tot o.a. huwelijk. De niet Islamiet trouwt voor
het geloof en voor de wet. De Islamiet trouwt alleen voor het geloof. Dit levert
weer interessante voorstellingen op. De wet zegt namelijk dat er geen religieus
gemengd huwelijk mag plaatsvinden. Je moet dus van hetzelfde geloof zijn.
Theoretisch een prachtig standpunt. Praktisch wat moeilijker, behalve in
Indonesië, want dan bekeer je je toch even. Helaas blijkt in de praktijk dat de
non-Muslim altijd degene is die van geloof moet veranderen. De Muslim vrouw mag
nooit van geloof veranderen. Doet ze dat wel, dan wordt haar het leven
ongelooflijk zuur gemaakt door de familie en de omgeving. Het is zoiets als
hoogverraad. De Muslim man hoeft niet van geloof te veranderen, hij mag (volgens
Indonesiërs) met een non-Muslim vrouw trouwen. De achtergrond hiervan is dat de
vrouw toch niet zo meetelt. Er zijn dus enorm veel mensen die gewoon muslim-KTP
zijn. (muslim volgens identificatie bewijs)
Wat moet je dan als Westerse man die met een Muslim Indonesische vrouw wil
trouwen? Ach, je gaat gewoon naar de Lurah (districtshoofd) en betaalt hem Rp 1
a 2 miljoen, dan roept hij iemand van de KUA (Muslim Administratie Kantoor) en
je trouwt voor een kleine groep Muslim funktionarissen (die allen op de payroll
staan) en het is gebeurd. Je bent getrouwd. Echter, de NL Ambassade vindt dat je
toch wel moet worden geregistreerd bij de gemeente. Tja, en dat is weer een
ander verhaal. In geval van zo'n 'gearrangeerd' huwelijk is het vaak heel
moeilijk om dan nog de juiste papieren te krijgen. Ik heb zo een vriend die nu
na 5 jaar en 2 kinderen nog steeds geen deugdelijk trouwakte heeft weten te
krijgen. Zijn vrouw zit dus met de kinderen in Indonesië en hijzelf hier in
Nederland.
Natuurlijk zit er in zo'n gearrangeerd huwelijk ook een voordeel. Als muslim man
mag je namelijk van je vrouw scheiden door haar in bijzijn van getuigen tot 3x
toe te zeggen ´Ik scheid van je´, en dan is hij gescheiden. Bijkomend voordeel,
hij hoeft geen alimentatie te betalen. Daar zegt de muslim wet kennelijk niets
over. Hij heeft dan de keuze om de eventuele kinderen al dan niet mee te nemen.
Blijft echter dat als je in Nederland komt, zo'n huwelijk dus niet geldig is.
Homoseksualiteit en buitenechtelijke relaties.
De Indonesische overheid heeft een
speciale wet voor de overheidsdienaars, de zogenaamde Pegawai Negeri.
Een overheidsdienaar mag volgens de wet slechts 1 echtgenote hebben. Het is
verboden om meer dan 1 echtgenote te hebben. De Muslim man mag echter tot een
maximum van 4 echtgenoten hebben. De eerste echtgenote moet hierin echter wel
toestemming geven. Aangezien de echtgenote daarentegen verplicht is om haar man
te volgen zal ze die toestemming altijd geven.
Het is zoiets als: ´Regel 1: De baas heeft altijd gelijk; Regel 2: als de baas
geen gelijk heeft, treedt regel 1 in werking´.
Dus een beambte, hoewel hij Muslim is, mag alleen 1 echtgenote hebben. Deze
regel werd redelijk aangehouden, echter sinds de huidige Vice President, Hamzah
Haz, is er een klein probleempje. Deze had namelijk al 4 vrouwen voordat hij
gekozen was tot VP. Er wordt dus momenteel wat stilletjes omgegaan met die wet.
Voor die tijd was het de gewoonte dat hogere ambtenaren, ministers en andere
eerbiedwaardigheids bekleders hun extra vrouwtjes gewoon apart onderbrachten in
een appartement of huisje. Deze worden dan 'Istri Simpanan' genoemd. Simpan
staat gelijk aan bewaren.
Ik heb aardig wat gezworven over de wereld, en heb in alle continenten vertoefd.
En hoewel ik altijd vond dat Italië heel hoog scoorde in het vreemdgaan, moet
het mij toch van het hart dat ik nog geen land tegen ben gekomen die zo'n hoge
opkomst heeft in vreemdgaan als Indonesië.
En toch is dat raar. Een muslim man vindt dat zijn vrouw maagd MOET zijn. Hij
mag haar verstoten als het niet zo blijkt te zijn. Aan de andere kant lijkt het
wel of het een sport is om maagdevliesjes door te prikken. En natuurlijk is de
slechte economie een reden te meer om de Indonesische vrouw de prostitutie op te
doen gaan.
In de kampongs en lagere bevolkingslagen van de steden houdt men zich nog aan de
norm. Een vrouw moet maagd zijn als ze trouwt. Men takelt dan een vrouw
behoorlijk toe als zij betrapt wordt in een buitenechtelijke verhouding. En een
meisje dat betrapt wordt met een jongen moet dan ook onmiddellijk trouwen.
In Indonesië tref je vele Bantjis aan. Een bantji is een soort transseksueel.
Het zijn mannen die zich helemaal vrouw voelen. Deze bantjis (eigenlijk banci)
zijn zeer in trek bij vele lagen van de bevolking. Men is dan ook een algemeen
geaccepteerde entiteit. Niemand die je in de nek kijkt als je een banci bent.
Wel, gezien bovenstaande begrijp ik meneer Yusril niet dat hij zich deze zaken
ineens zo aantrekt: homofilie, buitenechtelijke verhoudingen etc. Pak Yusril
zelve is bij mijn weten niet iemand die zelf over de schreef gaat op dit gebied.
Dat moet ik hem echt meegeven. Maar een familielid van hem waarmee ik
samenwerkte kon geen rok of lang haar zien zonder er even aan te voelen. Maar
hoe wil hij deze wetgevingen straks bekrachtigen? Dat wordt alweer zoiets
waarbij de rijken alles zullen kunnen en mogen, en de minder bedeelden draaien
voor alles op. Het geeft de politie en boze buurlieden weer de gelegenheid om
extra geld te verdienen of iemand uit de weg te ruimen!
En als meneer Yusril de Sharia wil invoeren, dan heb ik ernstig te doen met de
vrouwelijke bevolking in Indonesië. Want met de Sharia wetgeving kun je vrouwen
(en mannen, hoewel veel minder) stenigen bij ontrouw. Stel je eens voor. Ik vind
mijn vrouwelijk personeelslid een stuk, dan zeg ik alleen maar tegen haar:
Als je niet doet wat ik wil dan zal ik zeggen dat jij met allerlei mannen naar
bed gaat als je man niet thuis is. En mij geloven ze, want ik ben man en daar
bovenop ook nog Haji (ik ben in Mekka geweest). Dus dan word je straks gestenigd
meid! Je kunt dus kiezen gestenigd worden of....
Corruptie
Als laatste wil ik het dan nog even
hebben over de corruptie.
Dit jaar staat Indonesië alweer aan de top als een van de meest corrupte landen.
Meneer Yusril Mahendra, als Minister van Justitie zou toch aardig wat hebben
moeten doen aan de welig tierende corruptie in Indonesië.
Onder Suharto was je ongeveer 30% van je investering in een project kwijt aan
smeergelden voor overheids ambtenaren en vriendjes van de familie.
Onder Megawati Soekarnoputrie met haar Partai Demokrasi Indonesia - Perjuangan
(in Strijd), ben je nu 50 - 60% kwijt. Dat komt omdat onder Suharto alleen maar
zijn naaste vriendjes wat geld mochten bij verdienen, terwijl onder Mega
iedereen dat mag (dat is pas echte demokratie!).
Meneer Yusril zwijgt over zijn recent contant aangeschaft huis van Rp 10
miljard. En justitie zwijgt over Akbar Tanjung, voorzitter van DPR (lagerhuis)
die indertijd 43 Miljard rupiah (bedoeld voor de arme laag van de bevolking)
achterover drukte en daarvoor is gevonnist tot 3 jaar gevangenisstraf. Meneer
Tanjung is nog steeds voorzitter van de DPR en is nog steeds vrij omdat hij al
maanden (en het duurt nog wel een tijdje voort) in beroep is gegaan.
Dat verhaal is trouwens wel leuk. Akbar had onder Rudi Habibie dat geld
achterover gedrukt voor promotie van zijn partij Golkar. 3 Jaar later kwam dit
aan het licht en moest hij de consequenties dragen. Toen zei hij dat hij nergens
vanaf wist, hij had het geld aan een vriendje gegeven. Toen dat vriendje werd
voorgebracht zei hij dat hij het geld in bewaring had gekregen van Akbar. Toen
moest het geld worden geproduceerd, want het was toch in bewaring? En ja, de 43
miljard kwam boven water en werd getoond in de rechtszaak. Zomaar in kontanten
in zakken. Op de vraag waar het was bewaard: ´Ik heb het onder mijn matras
bewaard, 3 jaar lang, want ik was bang dat het anders zou worden gestolen´.
Afijn, de rechtbank vond dat een goede verklaring. En meneer Akbar zei toen dat
hij dus niet had gestolen, want het geld was nu toch terecht?
Ik wil er toch eens een keer een verhaaltje over zoiets schrijven. Piet steelt
de TV van Karel en wordt op het einde van de straat gepakt. Hij brengt de TV
terug en zegt: Ik heb niets gestolen, die TV staat er toch weer? Ik heb het
alleen willen bewaren want anders wordt het straks misschien door iemand
gestolen..
In Mei waren er ook wat leuke dingen met een paar vliegtuigjes die ineens werden
gekocht van Rusland. Mega ging met haar man Taufiek en wat entourage naar
Rusland voor een beleefdheidsbezoek. Ze kwam terug met een contract van USD 200
miljoen voor een paar vliegtuigjes voor de luchtmacht. Er moest USD 30 miljoen
voorschot worden betaald, en die werd gehaald uit het potje van BULOG (fonds
voor overheidssteun aan de agrarische sector). Dit riep allerlei vragen op. Het
bleek toen dat er helemaal geen vliegtuigen voor de luchtmacht op de begroting
stonden en dat de betrokken verantwoordelijken (de luchtmacht en minister van
financiën) nergens van wisten. Na heel wat plussen en minnen kreeg toen Rini
Soewandi, Minister van handel, het op haar brood, die op haar beurt zei dat ze
de opdracht van Megawati zelf had gekregen om deze deal te regelen. Na wat meer
gegraaf en gespit kwam toen boven water dat dat voorschot van 30 miljoen niet
een voorschot was voor de vliegtuigen, echter de kommissie voor beide partijen,
voor de Russische zowel als de Indonesische tussenpersonen. Wie waren die
tussenpersonen? Boze tongen beweren dat Taufiek en zijn vriendjes er achter
zitten.
Afijn, het lijkt er alweer op dat ook deze zaak weer 'in het reine' is gekomen.
Nou, met zulke in het ook lopende zaken als hierboven geschetst, vraag ik mij
toch ernstig af waar meneer Yusril's prioriteiten liggen. Miljarden rupiahs van
een land dat tot aan de strot in de schulden zit worden gestolen door
aanwijsbare personen, en dat is minder erg dan twee mannen die aan elkaars
billen zitten of een vrouw die is uitgekeken op haar man. Zij horen gestenigd te
worden.
En wat betreft die mensenrechten? Aceh heeft meer dan 300 jaar niet gebogen voor
in hun ogen onrechtmatig beleid. Men is bereid hiervoor te strijden. Echter
wordt door het Indonesisch leger zelf afgeslacht.
Indonesië kocht gevechtsvliegtuigen van Engeland met de belofte deze niet
aan te wenden voor interne strijd. Deze Hawk vliegtuigen worden dus wel degelijk
gebruikt in de strijd om Aceh te onderdrukken. Bij protest van de Britten zei
een Indonesische minister: ´Deze regering heeft die beloften niet gedaan. Wat
de vorige regering heeft belooft is onze zaak niet. Amen´.
Ik kan nog heel lang doorgaan, echter ik denk dat in bovenstaand voldoende zaken
staan om meneer Yusril Mahendra ernstig de hand in eigen boezem te doen steken
alvorens de eerste steen te werpen naar de verkeerde kraaien.
PS. Het is niet mijn bedoeling om Yusril Mahendra af te breken, echter om
alleen op de relativiteit van e.e.a te wijzen.
En zoals een Indonesische dame in Duitsland schreef aan de krant Kompas: Ik
dacht dat Yusril Mahendra een hoge opleiding had als professor, echter deze
uitspraken (ik haat de Nederlanders) zijn als dat van een kind van de lagere
school.
PPS. En die familieleden van Pak Y. aan het begin van dit verhaal, met wie ik
samenwerkte? Toen ik uit Sumbawa kwam in Januari bleek dat ze me hadden
bedrogen. Ze zouden mijn visumkosten betalen van Rp. 10 miljoen (ze betaalden me
nl. geen salaris, ik werkte op commissie), en dat hebben ze niet gedaan,
waardoor ik een strop had die ik zelf moest bekostigen. Maar wel een mooi
kantoor hoor in het Gebouw van Justitie, er was zelfs een mooi bid plekje in het
kantoor.
- Roderick C. Wahr
REACTIE VAN HERMAN KEPPY
Een korte reactie op het stuk van meneer Wahr betreffende zijn opmerking dat Molukkers van oorsprong christenen zijn. Dat is zo'n vastgeroeste koloniale stelling die nooit heeft geklopt. Uiteraard was het oorspronkelijk geloof van de de meeste Molukse volkeren gebaseerd op de voorouderverering. Als eerste 'vreemde' godsdienst kwam de islam als tweede het christendom (eerst katholiek, later protestant). De verhouding tussen moslims en christenen was ook al in de Hollandse tijd rond de 50-50. De christenen werden uiteraard voorgetrokken door de Hollanders: het onderwijs werd hoger gesubsidieerd, christenen konden betere baantjes krijgen dan moslims. Het moslimgedeelte van de bevolking van de Molukken werd zoveel mogelijk genegeerd door de Hollanders. Een van de oorzaken van de recente onlusten op de Molukken vindt zijn oorsprong in de door de Hollanders geëntameerde verheffing van de christenen boven de moslims en de daardoor verder vergrote animositeit tussen beide groepen. De transmigrasi-politiek van de Indonesische regering heeft bijgedragen aan de gevoelens van onvrede, maar kan niet als hoofdoorzaak worden aangemerkt. Al eeuwenlang woonden grote groepen Buginezen, Chinezen, Makassaren en anderen vreedzaam naast de oorspronkelijke volkeren in de Molukse archipel.
- Herman Keppy
Beste Herman & Huib,
Hierbij sta ik waarschijnlijk gekorrigeerd aangaande mijn opvatting dat de
Molukkers van oorsprong Christenen waren.
Ik ben mij zeer zeker bewust dat de oorspronkelijke godsdienstsvormen in de
Molukken evenals die in de Minahasa animistisch van nature was. Echter, de
Portugezen en Spanjaarden waren de eersten die het Christendom brachten. Dat er
toen al een grote groep muslims waren was mij niet bekend. Wat ik echter wel
weet is dat het merendeel van alle Ambonezen die ik heb ontmoet in Nederland
zowel als in Indonesie Christen zijn. Dit verheft mij echter nog niet tot status
van ‘kenner’ van de migratie van godsdiensten.
Van de Minahasa weet ik echter wel meer dan van de Molukken….
Vr gr
- Roderick
Beste Roderick, Ik geef slechts een correctie - want mag me inmiddels toch wel een Molukkendeskundige noemen - geen boze kritiek. Op mijn beurt weet ik vrijwel niets van de Minahasa. De Molukkers in Holland hebben over het algemeen een militaire achtergrond. Voor KNIL en Marine werd met name geworven in christenkringen. In Indië kwamen christen-Molukkers vanwege eenzelfde bevoordeling en omdat ze ook nog beter onderwijs hadden genoten op de betere posities terecht. Een positie die meestal niet veranderde met de komst van Indonesië. Pas de laatste tien/vijftien jaar begint daar verandering in te komen, wat - om niet altijd de moslims de schuld te geven - zo nu en dan kwaad bloed zet bij de christenen, met vriendelijke groet,
- Herman Keppy
Uit de zak van de Tjelana Monjet
NIEUW-INDISCH
Nieuw-Indisch: meer aandacht in de media voor de indische cultuur
Kamus Elektronik Bahasa Indonesia
INDOWEB
community voor
indo's op het i-net
Bona Ni Pasogit
Batakse stammen
